Bu foruma yazan her üye, forum kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılır. Bu kurallara uyulmadığı takdirde mesajlarınız silinebilir, taşınabilir ve siteden uzaklaştırılabilirsiniz.
İki kez canlı dinleme fırsatım oldu ve yurtdışında İstanbul'u en iyi şekilde temsil edebilecek grubun kendileri olduğuna karar verdim. _________________ Kendi gölgesiyle savaşan biri ışığı nerede bulmuşsa yolculuğunu geceyle ve o ışıkla kutsamalı.Bunu yapıyorum işte;...bir delinin rüya duvarını örüyorum.Adil davran bana ellerim,,uyut seni ellerim.
Kayıt: Nov 16, 2004 Mesajlar: 3543 Nerden: Moskova
Tarih: Pzr 01.04.2007 23:09 Mesaj konusu:
Son dönemde sözlü eketronik müzik yapan gruplar revaçta. Portecho da bunlardan biri ve iyi olduklarını düşünüyorum. Konserlerine gidip zıplamaktan ağrılar içinde dönen arkadaşlar tanıyorum.
Saygılar... _________________ Sen, duydugum en guzel cumlenin en guzel oznesisin..
son yıllarda türkiyede yapılmış ve türkiye sınırlarını aşması gerektigine inandıgım çalışmalar yapıyorsunuz. yurtdısı tanıtımlarınıza önem vermenizin çok isabetli bir karar olucana inanıyorum. boylece yurt içindeki tanıtımınızda hızlanıcaktır diye düşünüyorum. basarınızın devamını dilerim. BRAVO
Portecho Dans Etmek İstese Ne Dinlerdi?
Haber Tarihi : 06.08.2007
Bildiğiniz üzere, Radyo Eksen’de yeni bir program başlamış bulunmakta. “Flexi Sahibi’nin Sesi” adındaki bu program, haftaiçi hergün saat 09:25’te ve tekrari ise 19:05'te yayınlanıyor. Amacı ise sadece Amerika veya İngiltere'den değil, dünyanin farkli ülkelerinden de iyi müzik çikabildiğini göstermek. Bizim topraklarımızda da farklı ve iyi müzik yapanlar, programımıza ayırdığımız bu bölümde yerini alacak.Bu röportajlar serisine, ilk albümüyle ve verdikleri konserlerle içimizdeki enerjiyi dışa vurmamızı sağlayan Portecho’yla başladık.
Kendilerine Balans’ta verdikleri konserlerde rastladım. Ben de dahil, bir çok insan uzunca bir aradan sonra ilk defa o gece dans etti. O gece grubu sevenler için “Sympathy”nin ayrı bir anlam taşıdığını düşünürken, röportaj sırasında şarkının aslında grubun müzikal gidişatını da belirlediğini öğrenmiş oldum.
Biz de grubu, bütün dikkati üzerine çeken ani çıkışını, oluşumunu, devamında olanları ve geleceklerini konuşmak için Radyo Eksen’e davet ettik. Bir kahve eşliğinde birbirimize alışma süreci sonrasında, stüdyoya girdik ve ses 1,2 ses 1,2’den sonra kayda başladık. Deniz ve Tan röportajın stüdyoda olmasından dolayı program için kayıt yaptığımızı sanıp, mikrofon önünde önlerini iliklerken durumu açıkladım ve güldük kendimize, birbirimize.
Tan’ın ve Deniz’in tanışması, Bant Dergisi’nden tanıdığımız Aylin Güngör’ün aracılığıyla olmuş. Deniz’in Portecho öncesindeki elektronik jazz müzik yapan grubu Maya’nın “Telecine” adındaki ilk albümünün lansman partisinde, Tan’la bir araya gelmişler ve bir yıl sonra (2004) Portecho oluşmuş. İlk başlarda birlikte müzik yapmaya çekinmişler. Farklı işler yaparak yakınlaşmışlar, egolarını törpülemişler. Şöyle ki;
Tan: “ Aslında bir sene boyunca hep aklımızda birşey vardı ama bilgisayar oyunu yaparak başladık. İkimiz de beste yapıp, prodüksiyon ortaya çıkaran insanlar olduğumuz için ve buna bağlı olarak bir ego çatışması problemi yaratma ihtimali bizi ürküttüğü için, hemen böyle birşey yapmaya çekindik.”
Deniz: “Arkadaş olmadan üretime geçilmiyor. Tan’la da aynı şekilde oldu. İlk önce başka başka işler yapmak, daha sonra müziği ele almak, “Undertone” albümünün kolayca ortaya çıkmasına, sorun yaşamamamıza yol açtı.”
Müzik piyasası bu kadar zorken, müzik yapanlar yıllarca albüm çıkarmak için uğraşırken, Portecho bir yıl kadar kısa bir süre içinde oluşturduğu parçalarla ilk albümünü çıkardı. Deniz bu hızı, Tan’la albüm yapmaya uygun kimyaları olduğuna bağladı. Daha önce Portecho gibi müzik yapmadıkları için albüm çıkarma süreci içinde tecrübe edinmeye dikkat etmişler. Konserler başladığında sahnede tam olarak ne yapmak gerektiğini kestiremiyorlarmış. Çünkü Portecho’nun müziği oldukça dinamik ve hareketli. Hatta ilk “Sympathy”i yazdıklarında dinleyenlerin dalga geçeceğini bile düşünmüşler. Şimdi her şey oturmuş ve neyin sevilip sevilmeyeceğini tahmin edebiliyorlarmış.
Tan: “Daha bilinçli hareket ediyoruz. Fakat o dönem bize çok faydalı oldu. Çünkü parçalar seyirciyle buluşa buluşa, konser vere vere gelişti.
Proje, “Portecho bir kulübe gitmiş olsa hangi müzikle eğlenmek isterdi?” sorusuna cevap ararken ortaya çıkmış. Elec-trip’in başında bulunan ve albümün co-prodüktörü Oğuz Kaplangı, ilk yaptıkları parçaların üzerine onlara “Artık böyle şeyler dinliyor musunuz?” sorusunu yöneltmiş ve Portecho, dinlemek istediği müziği icra etmeye başlamış. İstedikleri müziği ortaya çıkardıkları için de değişik bir dans albümü olduğunu söylüyorlar.
KAYGI YOK: BU BİR ŞİRKET DEĞİL, BİR EĞLENCE
İlk albümle yakaladıkları başarıdan sonra, gelecekte yapacakları işlerde yeterince başarı elde edememe, çıtayı yükseltememe gibi kaygılar taşımıyorlarmış. Çünkü herşey ilk albümle hatta, “Symptahy” parçasıyla ikinci albümün, üçüncü albümün taslağı kafalarında oluşmuş. Genelde memnuniyetsiz insanlar oldukları için “Bu albümün üzerine neler koyabiliriz?”, “Yeni besteler nasıl olacak?” gibi sorular sürekli beyinlerini kemiriyormuş.
Deniz: “Bizi ikinci albüm çok heyecanlandırıyor. Beraber çalışmak çok eğlenceli olduğu için öyle bir kaygımız olduğunu düşünmüyorum. Çünkü bu bir şirket değil, bu bir eğlence.”
YENİ ALBÜM İÇİN EN BÜYÜK İPUCU, KONSERLER
İkinci albüm için yeni şarkılar yapmaya başlamışlar. Bunları da konserlerde çalıyorlar fakat bu parçalar yeni albümde yer almayabilirmiş. Çünkü ikinci albüm için Eylül, Ekim aylarında kısa süreli bir kampa girip, sadece parçalara odaklanmak istiyorlarmış. Sound olarak kesinlikle daha yeni tınlıyacak bir şey olacakmış. Ama en önemlisi iyi bir şarkı ortaya çıkarmak ve bu olmadan da başka bir şarkıya başlamayacak olmalarıymış, bu ise bir çalışma metoduymuş. İkinci albümün çalışmaları için stüdyoyu Toscana’ya taşımayı ve besteleri orada yapmayı düşünüyorlarmış. Konserlerde şarkılara davul ve bas’ı da ekleyen grup, konserlerin, yeni albümün nasıl olacağının sinyallerini verdiğini ve ilk albüme göre daha az elektronik, daha rock’a yakın ve sert olacağını söyledi.
Deniz: “Birinci albümde dört kişi değildik. Portecho iki kişi. Konserler için bir davulcu ve basçıyla çalışıyoruz. Davulda Ulaş Özbiçer, bas gitarda ise Ayça Sarıgül yer alıyor. İkinci albümün davulları için yine onları kullanacağız. Şöyle de bir fikrimiz var. Canlı davulları kaydetip, bunu elektronik gibi tınlatmak istiyoruz. Bu albüm canlı çalınmış gibi olacak fakat kulağımıza elektronik gelecek. Bu ilk olan bir şey de değil ve bunu Portecho’nun bestelerine uygulamak istiyoruz.”
Tan: “Sahnedeki enerjiyi albüme taşımak çok kolay bir şey değil, özellikle teknik bir konu olduğu için. Onun için çalışmalar başladı. Bir şeyler deniyoruz.”
DANS ETTİRMEK, TİYATRODA GÜLDÜRMEYE BENZER
Konserde seyirciyi şarkılara ve sahneye adapte etmek, özellikle dans müziği yapıyorsanız çok zordur. Bu zorluğu Tan şöyle açıklıyor:
“Benim Radio Days adındaki grubumla sahne tecrübem oldu. Fakat Portecho bambaşka birşey. Dans ettirmek, insanları tiyatroda güldürmek gibi çok zor bir şey, başarabildiğin zaman da tatmini çok yüksek.”
Deniz: “Mesela birisiyle konuşurken Tan da, ben de dikkati hep üzerimize çekmeye çalışıyoruz. Hiç boş bırakmayıp, diğer insanlarla konuşup, orda sürekli bir eğlence yaratmak peşinde olan insanlarız. Aynı şeyi sahnede yaptığımızı düşünüyorum. Biraz da seyirciyi kendi halinde şarkıyla bırakalım, değil mi? Onu yapmıyoruz. Her an gözümüz seyircinin üzerinde. Enerji biraz azalıyorsa hemen yükseltmeye çalışıyoruz.”
Yurt dışında Amsterdam, Floransa, Stockholm konserleri olmuş. New York Times gazetesinde grubun tanıtımı yer almıştı.Konser için gittikleri diğer yerlerde de ilgi görüyorlarmış. Melody Maker’ın devamı niteliğinde olan Plan B, Portecho için “Yerel Kahramanlar” ifadesini kullanmış. Stockholm’da konser verdiklerinde de, gazetelerde çok güzel yazılar çıkmış.
Bağlı oldukları plak şirketi Elec-trip bağımsız bir şirket. Belki gruba çok büyük bütçeler ayırmıyor fakat Elec - trip sayesinde kafalarındaki projenin çok daha hızlı bir şekilde ilerlediğini söyledi Tan.
“Elec - trip farklı bir plak şirketi. Aslında Türkiye’ye gerekli olan bir sistem var, o da; bağımsız bir şirket olması. Fazla bir bütçe yok ortada. Kliplerimizi kendimiz çekiyoruz. Benim stüdyomda montajlanıyor. Postprodüksiyonu falan orda yapılıyor. Bunun için büyük bütçeler ayrılmıyor. Ama Elec - trip gibi bir şirketle çalıştığımız için, bu tip projelerimiz kolaylıkla ilerliyor ve hayat buluyor. Oğuz’la olan uyumumuzdan da kaynaklanan bir şey var. Yaratıcı anlamda bir özgürlüğümüz var.”
Deniz: “Büyük bir şirket bir sürü gruba sahip ve bir sürü koldan başarılı olmaya çalışıyor. Ürünlerini bir sürü yerden satmaya çalışıyor. Fakat bağımsız bir şirkette çalıştığınız zaman, siz onların en iyi silahı oluyorsunuz ve sizin için daha fazla çalışabiliyorlar. Elec - trip, ismini büyütecekse Portecho’nun popülerliğiyle, bu Portecho’nun işine de yarıyor. Ama Portecho’nun ilk albümü büyük bir şirketten çıksaydı, sadece oranın bir sanatçısı olacaktı. Arada böyle bir fark var.”
Son zamanlarda albüm satışlarının iyice düşmesiyle sanatçıların albüm yayınlamamayı düşünmesinin tersine Portecho, albümü kartvizit olarak görüyor.
Deniz: “Mp3 olarak satıldığında o şarkıyı değiştime hakkın varmış gibi oluyor, ama yaptığın parçalar jelatin içine girdiği zaman o şarkıları elleyemiyorsun. O bizi çok rahatlatıyor.”
Portecho en büyük dikkati konserlerle çektiğini düşünüyor. Diyorlar ki; müzik endüstrisi yeni bir döneme girdi ve artık CD bir koleksiyon parçası oldu.
Aslında albüm kapağıyla da dikkat çektiklerini düşünüyorlar. Bunun için akılda kalıcı bir resim koymuşlar ve gazetelerde, “Türkiye’de yapılmış en iyi kapak” diye başlıklar atılmış. Volga Yıldız tarafından çekilen fotoğrafların, ikinci, üçüncü albümlerde de unutulmayacağını söylüyorlar.
Portecho ilk parçalarını yapmaya sadece eğlence için başladı. Fakat yaptıkları her projeyi bu noktaya getirmeye çalıştı. Bunun arkasında da durdu. En büyük kriterlerini ise şöyle açıklıyorlar;
“Portecho’yla ilgili bir şey yaparken sıkılıyorsak ve parçayla çalışmaktan sıkılyorsak, o parça bizim için başarısız olmuş demektir. İkinci albüm için de eğlendiğimiz parçaları yapıp o anda kafamızdaki şeyi samimi bir şekilde dışa vrumayı başarabilirsek, Portecho’nun arkası gelecektir.”
Yan Projeler, Yan Bilgiler
· Deniz’in üç yıldır devam eden bir projesi var. “Norrda” adındaki grubun ilk albümü “Infinite Face” olarak belirlenmiş. Deniz, bu projeyi İsveç’e gidip gelmek için uzatıyormuş. Albümün ilk klibi İsveç’te Tan tarafından çekilecek. “Infinite Face” parçasını Elec-trip’in yayınladığı “İstanbul Calling Volume 2” albümünden dinleyebilirsiniz.
· Deniz’in 2003’te Bant dergisinin illüstratörü Sadi Güran’la başlattığı “Netame” adındaki proje yakın bir zaman içersinde hayat bulacak. Proje bir CD’den ve bir illüstrasyon kitabından oluşuyor. Aynı zamanda içinde yazılar da yer alıyor.
· Tan’ın projesi ise Mira. Miray Kurtuluş ile beraber yürüttü proje, Türkçe sözlerden oluşan, 70’ler, 60’lar, hatta zaman zaman 50’ler gibi tınlayan bir sound’a sahip. “Bir Gün Gelir” parçasını Elec-trip’in yayınladığı “İstanbul Calling Volume 2” albümünde bulabilirsiniz.
· Herşeye bilgisayar oyunu yaparak başlamışlar, fakat bitirememişler. Çünkü Portecho için çalışmalara başlamışlar ve tüm zamanlarını müzik kapsamış. “Tamamen gerçek görüntülerden oluşan birşeydi. Grafik olmayan, interaktif bir sinema filmi gibiydi. Bir sürü objeyle ilişki kurabildiğiniz, insanlarla konuşabildiğiniz, çekmece açıp kapatılabildiğiniz detaylarla dolu bir oyundu. Aslında böyle bir oyun yapmak zor, birlikte müzik yapmak daha kolay.”
· İlk albümde, albüme adını veren parça “Undertone”’unun orjinalini çıkarıp remix’ini koymuşlar. Sebep ise, sound olarak albümde eski kalması.
· Grup çalışmalara, rock şarkısı yazar gibi başlıyor. Önce Deniz, gitar melodisi buluyor ve onun üzerine Tan, vokal yapıyor.
· Portecho, İsveç’te Nina adlı parçasına klip çekecek.
· “Kontrasttan bahsetmişken, büyük bir konser verdiğimizde, büyük bir enerji dışa vurulduktan sonra tekrar otele gidip uyumak istiyoruz.”
· Grup, sinemadan, belgesellerden, ruh hallerinden etkileniyor ve bunlar müziklerine yansıyor.
· Grubun desteklediği ve beğendiği gruplar, Kim ki O, Geist I’m Glast, Sakin, Grangulez, 123...
· Deniz Cuylan ikinci albüm öncesinde, kışın askere gidecek.
· Tan Tuncağ tiyatro mezunu. “Tiyatro oyuncusu olmak, enstrüman çalmak gibi biraz. Sadece tek bir enstrüman çalarken mutlu olamam. Eğer gerçekten tiyatroda geleceğim olsaydı, oyun yazmak isterdim ama yazamayacağım için boş bir laf.”
· Deniz Cuylan konserler haricinde dans etmemiş. Kendilerine “dans dersi mi aldınız?” diye soranlar olmuş.
· Portecho üç ay boyunca ayda bir kez Balans Tonique’de. _________________ *Gürültü*
www.aylinonline.com
Portecho Dans Etmek İstese Ne Dinlerdi?
Haber Tarihi : 06.08.2007
Bildiğiniz üzere, Radyo Eksen’de yeni bir program başlamış bulunmakta. “Flexi Sahibi’nin Sesi” adındaki bu program, haftaiçi hergün saat 09:25’te ve tekrari ise 19:05'te yayınlanıyor. Amacı ise sadece Amerika veya İngiltere'den değil, dünyanin farkli ülkelerinden de iyi müzik çikabildiğini göstermek. Bizim topraklarımızda da farklı ve iyi müzik yapanlar, programımıza ayırdığımız bu bölümde yerini alacak.Bu röportajlar serisine, ilk albümüyle ve verdikleri konserlerle içimizdeki enerjiyi dışa vurmamızı sağlayan Portecho’yla başladık.
Kendilerine Balans’ta verdikleri konserlerde rastladım. Ben de dahil, bir çok insan uzunca bir aradan sonra ilk defa o gece dans etti. O gece grubu sevenler için “Sympathy”nin ayrı bir anlam taşıdığını düşünürken, röportaj sırasında şarkının aslında grubun müzikal gidişatını da belirlediğini öğrenmiş oldum.
Biz de grubu, bütün dikkati üzerine çeken ani çıkışını, oluşumunu, devamında olanları ve geleceklerini konuşmak için Radyo Eksen’e davet ettik. Bir kahve eşliğinde birbirimize alışma süreci sonrasında, stüdyoya girdik ve ses 1,2 ses 1,2’den sonra kayda başladık. Deniz ve Tan röportajın stüdyoda olmasından dolayı program için kayıt yaptığımızı sanıp, mikrofon önünde önlerini iliklerken durumu açıkladım ve güldük kendimize, birbirimize.
Tan’ın ve Deniz’in tanışması, Bant Dergisi’nden tanıdığımız Aylin Güngör’ün aracılığıyla olmuş. Deniz’in Portecho öncesindeki elektronik jazz müzik yapan grubu Maya’nın “Telecine” adındaki ilk albümünün lansman partisinde, Tan’la bir araya gelmişler ve bir yıl sonra (2004) Portecho oluşmuş. İlk başlarda birlikte müzik yapmaya çekinmişler. Farklı işler yaparak yakınlaşmışlar, egolarını törpülemişler. Şöyle ki;
Tan: “ Aslında bir sene boyunca hep aklımızda birşey vardı ama bilgisayar oyunu yaparak başladık. İkimiz de beste yapıp, prodüksiyon ortaya çıkaran insanlar olduğumuz için ve buna bağlı olarak bir ego çatışması problemi yaratma ihtimali bizi ürküttüğü için, hemen böyle birşey yapmaya çekindik.”
Deniz: “Arkadaş olmadan üretime geçilmiyor. Tan’la da aynı şekilde oldu. İlk önce başka başka işler yapmak, daha sonra müziği ele almak, “Undertone” albümünün kolayca ortaya çıkmasına, sorun yaşamamamıza yol açtı.”
Müzik piyasası bu kadar zorken, müzik yapanlar yıllarca albüm çıkarmak için uğraşırken, Portecho bir yıl kadar kısa bir süre içinde oluşturduğu parçalarla ilk albümünü çıkardı. Deniz bu hızı, Tan’la albüm yapmaya uygun kimyaları olduğuna bağladı. Daha önce Portecho gibi müzik yapmadıkları için albüm çıkarma süreci içinde tecrübe edinmeye dikkat etmişler. Konserler başladığında sahnede tam olarak ne yapmak gerektiğini kestiremiyorlarmış. Çünkü Portecho’nun müziği oldukça dinamik ve hareketli. Hatta ilk “Sympathy”i yazdıklarında dinleyenlerin dalga geçeceğini bile düşünmüşler. Şimdi her şey oturmuş ve neyin sevilip sevilmeyeceğini tahmin edebiliyorlarmış.
Tan: “Daha bilinçli hareket ediyoruz. Fakat o dönem bize çok faydalı oldu. Çünkü parçalar seyirciyle buluşa buluşa, konser vere vere gelişti.
Proje, “Portecho bir kulübe gitmiş olsa hangi müzikle eğlenmek isterdi?” sorusuna cevap ararken ortaya çıkmış. Elec-trip’in başında bulunan ve albümün co-prodüktörü Oğuz Kaplangı, ilk yaptıkları parçaların üzerine onlara “Artık böyle şeyler dinliyor musunuz?” sorusunu yöneltmiş ve Portecho, dinlemek istediği müziği icra etmeye başlamış. İstedikleri müziği ortaya çıkardıkları için de değişik bir dans albümü olduğunu söylüyorlar.
KAYGI YOK: BU BİR ŞİRKET DEĞİL, BİR EĞLENCE
İlk albümle yakaladıkları başarıdan sonra, gelecekte yapacakları işlerde yeterince başarı elde edememe, çıtayı yükseltememe gibi kaygılar taşımıyorlarmış. Çünkü herşey ilk albümle hatta, “Symptahy” parçasıyla ikinci albümün, üçüncü albümün taslağı kafalarında oluşmuş. Genelde memnuniyetsiz insanlar oldukları için “Bu albümün üzerine neler koyabiliriz?”, “Yeni besteler nasıl olacak?” gibi sorular sürekli beyinlerini kemiriyormuş.
Deniz: “Bizi ikinci albüm çok heyecanlandırıyor. Beraber çalışmak çok eğlenceli olduğu için öyle bir kaygımız olduğunu düşünmüyorum. Çünkü bu bir şirket değil, bu bir eğlence.”
YENİ ALBÜM İÇİN EN BÜYÜK İPUCU, KONSERLER
İkinci albüm için yeni şarkılar yapmaya başlamışlar. Bunları da konserlerde çalıyorlar fakat bu parçalar yeni albümde yer almayabilirmiş. Çünkü ikinci albüm için Eylül, Ekim aylarında kısa süreli bir kampa girip, sadece parçalara odaklanmak istiyorlarmış. Sound olarak kesinlikle daha yeni tınlıyacak bir şey olacakmış. Ama en önemlisi iyi bir şarkı ortaya çıkarmak ve bu olmadan da başka bir şarkıya başlamayacak olmalarıymış, bu ise bir çalışma metoduymuş. İkinci albümün çalışmaları için stüdyoyu Toscana’ya taşımayı ve besteleri orada yapmayı düşünüyorlarmış. Konserlerde şarkılara davul ve bas’ı da ekleyen grup, konserlerin, yeni albümün nasıl olacağının sinyallerini verdiğini ve ilk albüme göre daha az elektronik, daha rock’a yakın ve sert olacağını söyledi.
Deniz: “Birinci albümde dört kişi değildik. Portecho iki kişi. Konserler için bir davulcu ve basçıyla çalışıyoruz. Davulda Ulaş Özbiçer, bas gitarda ise Ayça Sarıgül yer alıyor. İkinci albümün davulları için yine onları kullanacağız. Şöyle de bir fikrimiz var. Canlı davulları kaydetip, bunu elektronik gibi tınlatmak istiyoruz. Bu albüm canlı çalınmış gibi olacak fakat kulağımıza elektronik gelecek. Bu ilk olan bir şey de değil ve bunu Portecho’nun bestelerine uygulamak istiyoruz.”
Tan: “Sahnedeki enerjiyi albüme taşımak çok kolay bir şey değil, özellikle teknik bir konu olduğu için. Onun için çalışmalar başladı. Bir şeyler deniyoruz.”
DANS ETTİRMEK, TİYATRODA GÜLDÜRMEYE BENZER
Konserde seyirciyi şarkılara ve sahneye adapte etmek, özellikle dans müziği yapıyorsanız çok zordur. Bu zorluğu Tan şöyle açıklıyor:
“Benim Radio Days adındaki grubumla sahne tecrübem oldu. Fakat Portecho bambaşka birşey. Dans ettirmek, insanları tiyatroda güldürmek gibi çok zor bir şey, başarabildiğin zaman da tatmini çok yüksek.”
Deniz: “Mesela birisiyle konuşurken Tan da, ben de dikkati hep üzerimize çekmeye çalışıyoruz. Hiç boş bırakmayıp, diğer insanlarla konuşup, orda sürekli bir eğlence yaratmak peşinde olan insanlarız. Aynı şeyi sahnede yaptığımızı düşünüyorum. Biraz da seyirciyi kendi halinde şarkıyla bırakalım, değil mi? Onu yapmıyoruz. Her an gözümüz seyircinin üzerinde. Enerji biraz azalıyorsa hemen yükseltmeye çalışıyoruz.”
Yurt dışında Amsterdam, Floransa, Stockholm konserleri olmuş. New York Times gazetesinde grubun tanıtımı yer almıştı.Konser için gittikleri diğer yerlerde de ilgi görüyorlarmış. Melody Maker’ın devamı niteliğinde olan Plan B, Portecho için “Yerel Kahramanlar” ifadesini kullanmış. Stockholm’da konser verdiklerinde de, gazetelerde çok güzel yazılar çıkmış.
Bağlı oldukları plak şirketi Elec-trip bağımsız bir şirket. Belki gruba çok büyük bütçeler ayırmıyor fakat Elec - trip sayesinde kafalarındaki projenin çok daha hızlı bir şekilde ilerlediğini söyledi Tan.
“Elec - trip farklı bir plak şirketi. Aslında Türkiye’ye gerekli olan bir sistem var, o da; bağımsız bir şirket olması. Fazla bir bütçe yok ortada. Kliplerimizi kendimiz çekiyoruz. Benim stüdyomda montajlanıyor. Postprodüksiyonu falan orda yapılıyor. Bunun için büyük bütçeler ayrılmıyor. Ama Elec - trip gibi bir şirketle çalıştığımız için, bu tip projelerimiz kolaylıkla ilerliyor ve hayat buluyor. Oğuz’la olan uyumumuzdan da kaynaklanan bir şey var. Yaratıcı anlamda bir özgürlüğümüz var.”
Deniz: “Büyük bir şirket bir sürü gruba sahip ve bir sürü koldan başarılı olmaya çalışıyor. Ürünlerini bir sürü yerden satmaya çalışıyor. Fakat bağımsız bir şirkette çalıştığınız zaman, siz onların en iyi silahı oluyorsunuz ve sizin için daha fazla çalışabiliyorlar. Elec - trip, ismini büyütecekse Portecho’nun popülerliğiyle, bu Portecho’nun işine de yarıyor. Ama Portecho’nun ilk albümü büyük bir şirketten çıksaydı, sadece oranın bir sanatçısı olacaktı. Arada böyle bir fark var.”
Son zamanlarda albüm satışlarının iyice düşmesiyle sanatçıların albüm yayınlamamayı düşünmesinin tersine Portecho, albümü kartvizit olarak görüyor.
Deniz: “Mp3 olarak satıldığında o şarkıyı değiştime hakkın varmış gibi oluyor, ama yaptığın parçalar jelatin içine girdiği zaman o şarkıları elleyemiyorsun. O bizi çok rahatlatıyor.”
Portecho en büyük dikkati konserlerle çektiğini düşünüyor. Diyorlar ki; müzik endüstrisi yeni bir döneme girdi ve artık CD bir koleksiyon parçası oldu.
Aslında albüm kapağıyla da dikkat çektiklerini düşünüyorlar. Bunun için akılda kalıcı bir resim koymuşlar ve gazetelerde, “Türkiye’de yapılmış en iyi kapak” diye başlıklar atılmış. Volga Yıldız tarafından çekilen fotoğrafların, ikinci, üçüncü albümlerde de unutulmayacağını söylüyorlar.
Portecho ilk parçalarını yapmaya sadece eğlence için başladı. Fakat yaptıkları her projeyi bu noktaya getirmeye çalıştı. Bunun arkasında da durdu. En büyük kriterlerini ise şöyle açıklıyorlar;
“Portecho’yla ilgili bir şey yaparken sıkılıyorsak ve parçayla çalışmaktan sıkılyorsak, o parça bizim için başarısız olmuş demektir. İkinci albüm için de eğlendiğimiz parçaları yapıp o anda kafamızdaki şeyi samimi bir şekilde dışa vrumayı başarabilirsek, Portecho’nun arkası gelecektir.”
Yan Projeler, Yan Bilgiler
· Deniz’in üç yıldır devam eden bir projesi var. “Norrda” adındaki grubun ilk albümü “Infinite Face” olarak belirlenmiş. Deniz, bu projeyi İsveç’e gidip gelmek için uzatıyormuş. Albümün ilk klibi İsveç’te Tan tarafından çekilecek. “Infinite Face” parçasını Elec-trip’in yayınladığı “İstanbul Calling Volume 2” albümünden dinleyebilirsiniz.
· Deniz’in 2003’te Bant dergisinin illüstratörü Sadi Güran’la başlattığı “Netame” adındaki proje yakın bir zaman içersinde hayat bulacak. Proje bir CD’den ve bir illüstrasyon kitabından oluşuyor. Aynı zamanda içinde yazılar da yer alıyor.
· Tan’ın projesi ise Mira. Miray Kurtuluş ile beraber yürüttü proje, Türkçe sözlerden oluşan, 70’ler, 60’lar, hatta zaman zaman 50’ler gibi tınlayan bir sound’a sahip. “Bir Gün Gelir” parçasını Elec-trip’in yayınladığı “İstanbul Calling Volume 2” albümünde bulabilirsiniz.
· Herşeye bilgisayar oyunu yaparak başlamışlar, fakat bitirememişler. Çünkü Portecho için çalışmalara başlamışlar ve tüm zamanlarını müzik kapsamış. “Tamamen gerçek görüntülerden oluşan birşeydi. Grafik olmayan, interaktif bir sinema filmi gibiydi. Bir sürü objeyle ilişki kurabildiğiniz, insanlarla konuşabildiğiniz, çekmece açıp kapatılabildiğiniz detaylarla dolu bir oyundu. Aslında böyle bir oyun yapmak zor, birlikte müzik yapmak daha kolay.”
· İlk albümde, albüme adını veren parça “Undertone”’unun orjinalini çıkarıp remix’ini koymuşlar. Sebep ise, sound olarak albümde eski kalması.
· Grup çalışmalara, rock şarkısı yazar gibi başlıyor. Önce Deniz, gitar melodisi buluyor ve onun üzerine Tan, vokal yapıyor.
· Portecho, İsveç’te Nina adlı parçasına klip çekecek.
· “Kontrasttan bahsetmişken, büyük bir konser verdiğimizde, büyük bir enerji dışa vurulduktan sonra tekrar otele gidip uyumak istiyoruz.”
· Grup, sinemadan, belgesellerden, ruh hallerinden etkileniyor ve bunlar müziklerine yansıyor.
· Grubun desteklediği ve beğendiği gruplar, Kim ki O, Geist I’m Glast, Sakin, Grangulez, 123...
· Deniz Cuylan ikinci albüm öncesinde, kışın askere gidecek.
· Tan Tuncağ tiyatro mezunu. “Tiyatro oyuncusu olmak, enstrüman çalmak gibi biraz. Sadece tek bir enstrüman çalarken mutlu olamam. Eğer gerçekten tiyatroda geleceğim olsaydı, oyun yazmak isterdim ama yazamayacağım için boş bir laf.”
· Deniz Cuylan konserler haricinde dans etmemiş. Kendilerine “dans dersi mi aldınız?” diye soranlar olmuş.
· Portecho üç ay boyunca ayda bir kez Balans Tonique’de. _________________ *Gürültü*
www.aylinonline.com
sound'ları planet funk'a benziyor - progressive elektronik alt yapıları breaks'den beslenmeleri gitar müziği ile birleşince çok güzel bi grup çıkmış... _________________ Capo
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Resim albümü
SSS
Arama
Gruplar
Profil
Giriş yapın
Login
