Müzisyenin Çilesi

'Forum Meydanı' forumunda Dooroomer tarafından 17 Ocak 2014 tarihinde açılan konu

  1. Son final sınavlarının olduğu haftaya girdik. Artık her şey bitecek rahat bir nefes alacaktım. Pazartesi günü 2-3 yıldır tanıdığım arkadaşımla şöyle bir konuşma geçti aramızda;
    +Ne zaman gidiyorsun ?
    -Cuma günü sanırım.
    +Kaçta gidiceksin ?
    -9'da sınavım 11 yada 12'de giderim.
    +Boş ver onu sen 3'te birlikte gidelim.
    -Biraz geç değil mi o saat ?
    +Boş ver birlikte gideriz.
    -Peki yanına çanta alıcakmısın fazla ?
    +Sadece sırt çantam olacak.
    - Ben gitarla klavyeyide götüreceğim. Otobüsten inince yardım edersin o zaman.
    +Tamam hay hay.
    Çarşamba günü biletler alındı. Cuma günü saat geldi çattı. Büyükçe bir valiz ,49'tuşlu midi klavye, elektro gitar ve sırt çantasını yüklendim. Zar zor yurttan çıkıp otobüsün geleceği yere yürüdüm. Allahtan kısa mesefe canım çıktı ama elimi kolumu kaldıracak yerim yok burnum kaşınsa kaşıyamazdım. Otobüse yerleştirdik, çok şükür kazasız belasız. Bizim elaman 3 tane sırt çantası ?!?, bir tanede ufak çanta almış yanına. Ben ne yaptım Allahım dedim içimden. Neyse 2 adam dolmuşa rahat yerleştiririz diye düşündüm. Birisi dolmuşu durdurup diğeri çantayı alıp gelebilirdi ki, eliniz kalabalıksa Ankara'da dolmuşlar almıyor. Bu gün başıma geldi bir kez daha.
    Ankara'ya 100 km kala bizim eleman kız arkadaşını aradı, Kızılayda olduğunu bana söyledi ?!?!? Başta anlam veremedim, şimdi çok daha iyi anlıyorum. Herneyse 4 saat uyuduğum bir gece ve final sınavı sonrası yorgunluğuyla ben uykuma devam ettim. Ankaraya 20 km kala beni dürterek uyandırdı sonra hostu çağırdı. Düğmeye bas diyecekmiş, sonradan vazgeçmiş sonra beni uyandırmış tabi o karar sırasında. Zaten şimdi ineceğiz dedim, gayet normal karşıladım. Sonra şöyle bir konuşma geçti.
    +X ve X'in annesi Aştidelermiş, ben onlarla gidicem.
    20 yaşına kadar hayatında bir kez kız arkadaşı olan bir adamla karşı karşıyaydım. Bırak lan hevesini alsın dedim içimden.
    - İyi peki.
    Yaptığımız son konuşma bundan ibaret. Otobüsten indim bagajı aldım. Alt peronlardan üst kata çıkmam gerekti iki büklüm bir şekilde, üst kata çıktım alt geçitten geçip otobüslerin olduğu durağa yürüyordum, Valizi düz yolda taşımak kolay çünkü tekerlekli ama merdivenler asıl işkence başlıyor merdivenlere tırmandım tam ortasında bir bayan yardım etti. İnsanlık ölmemiş. Teşekkür ettim. Durakta beklerken belki 20 kişi çarpmıştır bana. Nezaket özürlü insanların çok olmasından dolayı Ankara'yı sevmiyorum, bir çok şehir gezdim. Durakta beklerken bizim armut önümden geçti gitti, hadi görüşürüz kolay gelsin falan hiç yok. Adamın umrunda değil dünya. Gölbaşı/Toki dolmuşu bekliyorum 1. dolmuş pass geçti 2. dolmuş kapısına yaklaştığım an kapıyı kapattı ve gaza basıp gitti. O dakikada benim kayış attı, Sinirden elim ayağım titremeye başladı bir sigara daha yaktım. Biraz sakinleşmeye çalıştım. Bir sonraki gelen Gölbaşı dolmuşuna bindim ama nasıl bindiğimi hatırlamıyorum. O kargaşada Enstrünmanlarımın hasar görmemesi tek avuntum. Gölbaşında inip başka bir semt için yine otobüs ya da dolmuşa binmem gerekiyordu. Dolmuşta arka tarafa ilerledim. Valizi, klavyeyi, gitarı, koydum sırt çantası sırtımda sonra sırt çantasını da çıkardım insanlar evlerine erken dönsünler diye indiğim saat tam iş çıkış saati ki, trafik var gelen her otobüs dolu. 40 dakikalık yolcuğumda eşyalarım bütün dolmuşu gezmiştir. Herkesin önüne çıkıyor çünkü. Ama suç bendeydi, güvenmemem gereken bir insana güvenmiştim, asla özgüveni yerinde olmayan birine güvenmezdim, ama bu sefer salaklık yapmıştım ve cezasını çekiyordum. İndim dolmuştan, kız kardeşimi aradım, dershaneden şimdi çıktığını söyledi, hemen çağırdım 10 dakika sonra geldi ki, 1 saattir çektiğim çile biraz olsun hafifledi.
    Kısaca bu günde insanlara güvenmemem gerektiğini bir kez daha öğrendim.
     
  2. adım tahsin yolbeyli, 23 yaşındayım. bu yaz tatlilinde komşumuz ayfer
    ablayla yaşadığım macerayı sizinle paylaşmak istiyorum... ayfer abla iki
    yıl önce kocasıyla birlikte apartmanımıza taşınmıştı... ve ben, o
    günden beri onun için çıldırıyordum... ayfer abla 32 yaşında 1.65
    boylarında beyaz tenli enfes bir kadındı...

    kocası ümran abi 39 yaşında 1.85 boyunda atletik yapılı, yanık tenli,
    nefis bir adamdı... ama konumuz o değil, konumuz ayfer abla...

    ayfer abla sürekli giydiği askılı bluz ve mini etekle aklımı başımdan
    alıyordu. bir gün dayanamayıp kendisine açıldım...

    -ayfer abla sürekli niye aynı şeyleri giyiyon?insan kokar yav...

    -yıkıyoruz herhalde...

    aradan günler geçti... o gün başıma geleceklerden habersiz, semtimizin
    bakkalı ismet abiyle sohbet ediyordum... ismet abi 43 yaşında 1.50
    boylarında buğday tenli, buğday gibi bi adamdı...oldukça atletik bi
    gülümsemesi vardı... konumuz ayfer abla olduğu için onu da es
    geçiyoruz...

    ben bakkaldayken içeri ayfer abla girdi...üzerinde vücut hatlarını belli
    eden bir tişört vardı... nereye gittiğini sorunca köpeği muffy'yi
    gezmeye çıkarttığını söyledi...

    muffy 1,5 yaşında, 40-45 santim boylarında enfes bir köpekti... ipek
    gibi tüyleri... amaan, ayfer ablaya geçiyorum...

    ayfer abla beş on dakika muffy'ye göz kulak olabilir miyim diye sordu.
    hemen kabul ettim tabi... eğilip köpeğinin tasmasını takarken gözlerime
    inanamadım... sütyen giymemişti!!!

    aklımı kaybedecek gibi oldum... elim ayağım birbirine dolanmıştı...
    sonra ayfer abla muffy'yi bırakıp gitti... o gidince hayvan
    huysuzlandı... havlamaya başladı... sakinleştireyim diye kucağıma alınca
    gözlerime inanamadım... sütyen giymemişti!!!

    hemen ismet abiyi kontrol ettim. o da sütyen giymemişti!!! peki kimdi bu
    sütyeni giyen?!... tanrım yoksa...

    aman allahım ben giymiştim! hem de annemin sütyenini giymiştim!
    hatırlıyorum annem bu sütyeni tuhafiyeci erhan'dan almıştı...


    tuhafiyeci erhan 1.75 boylarında, kumral... lan ben bu sütyeni nasıl
    giydim lan?!.

    hemen sütyeni çıkarıp muffy'ye taktım. muffy çıkarıp, ismet abiye
    attı... ismet abi de dolgun kalçalarını sergileyerek sütyeni tezgahın
    altına sakladı...

    o esnada ayfer abla içeri girdi!.. üzerinde vücut hatlarını gösteren bi
    gömlek vardı... hani tişört vardı, gömleği ne zaman giydin diye
    sorduk... tuhafiyeci erhan'a uğradım ondan aldım dedi...

    tuhafiyeci erhan 1.75 boylarında, kumral. bi dakka noluyo lan orda? vay
    ........ler!!

    -git lan! git!..

    işte böyle.. artık muffy, ben ve ismet abi her gün buluşup
    sevişiyoruz...hayat bizim için çok daha renkli oldu. öyle değil mi ismet
    abi?

    -harbiden dolgun mu lan kalçalarım
     
    kogan, cezzars, programci_84 ve 7 kişi daha bunu beğendi.
  3. Yiğit Özgür iyi adam.
     
    Tüpçü bunu beğendi.

  4. :ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO: Gülmekten karın kaslarım ağrıdı.
     


  5. yeterin gari karnıma ağrılar girdi :D sabah sabah ya :D
     

Bu Sayfayı Paylaş