Dark Tranquillity - Character

Gothenburg tanrıları bizi en son salladığından bu yana yaklaşık 3 sene geçti. Tabi bu üç sene içinde boş durmadılar ve “Live Damage” adlı DVD’yi de piyasaya çıkardılar hatta yetinmeyip üzerine onbeşinci yılları şerefine “Exposures..” albümünü de çıkararak Century Media ile tekrar anlaştılar.. Bir başka deyişle oldukça yoğun bir ara oldu Dark Tranquillity için. Şunu da hatırlatmakta da fayda var ki Character albümü kaydedileli yaklaşık bir sene oldu fakat grup o sıralar kendisine uygun bir firma arayışında olduğu için elde bekletiliyordu. İnanın beklediğinize değecek bir albüm çıktı piyasaya.. En azından benim beklentilerimi fazlasıyla karşılayan bir albüm.

Dark Tranquillity’nin yaptığı en iyi üç albümden biri belki de yaptığı en iyi albüm diyebilirim. Albüm hakkında genel bir yorum yapacak olursam; The Mind’s I’dan, Damage Done’a kadar olan tüm albümlerden bir parça bulabilirsiniz içinde.. Albümün açılış şarıkısı ‘The New Build’ girişi, riffleri ve temposu ile 90’lı yılların tipik İsveç extreme metale tadında yapılmış bir şarkı.. ‘Through Smudged Lenses” ilk şarkıdaki klasik periyot ile, daha modernize edilmiş atmosferik öğelerin kullanıldığı bir geçiş şarkısı gibi. Yani Dark Tranquillity’nin son albümlerindeki şarkı yapısına sahip.. ‘The Endless Feed’ ise daha progresif, daha deneysel ve grubun çizeceği yol hakkında bize oldukça fazla ipucu veren bir şarkı.. ‘Lost to Apathy’ için ise kendi başına tüm albümün özetini çıkaran şarkı diyebilirim; oldukça ağır riffler, süratli geçişler, çok ustaca ve kurnazca yapılmış aranjman.. Tabi bir de benim iki favori şarkım inanılmaz melodilere sahip ‘My Negation’ ve özellikle ‘Dry Run’ var.. Her iki şarkı da, Dark Tranquillity’den uzun süredir duyamadığımız bir ahenge sahip ama ‘Dry Run’da bulunan, şarkının nakarat kısmının duygusu inanılmaz güçlü ki bu duygu yoğunluğuna The Mind’s I ve Projector albümlerinde rastlamaktayız..

Değişim sadece şarkı yapılarında ve melodilerde gerçekleşmemiş elbette. Bu albüm, grup elemanlarının performansı ve ses kalitesi olarak da büyük farklılıklar göstermekte bize.. Mesela; Martin Brandström’ün klavyedeki görevi artık sadece atmosfer yaratmakla kalmamış tüm albümü çevreleyen bir kabuk halini almış ve albümü feci güçlendirmiş durumda, klavyenin bu kadar çok ön plana çıkmasından hoşnut olmayan beni bile susturabilmiş bir performans sergilenmiş.. Gitarlar her zamankinden daha temiz ve daha ağır, bateri çok agresif ve tüm albümde genel olarak bir sinir ve şiddet hakim.. Mikael Stanne zaten muhteşem olan vokalini daha da geliştirmiş. Albümde, black/death karışımı süper bir vokal performansı sergiliyor ve growl’u şaşırtıcı derecede etkileyici.. Bunlara ek olarak Niklas Sundin çizimi muhteşem bir kapak ve sanat çalışması olduğunu da belirteyim..

 Sonuç olarak Character mutlaka ama mutlaka her metal dinleyicisinin arşivinde bulunması gereken bir albüm.. Dark Tranquillity çıkardığı her albümle evrimine devam ediyor ve görünüşe göre hiçbir şey veya hiç kimse onları durduramayacak..

Eklenme February 4th 2005
Yazan: normanbates
Puan:
İlgili Bağlantı: Look at the shell that is you...
Okunma sayısı: 2819
Dil: