6.Cadde - 6.Cadde

İlk kez bir albümün kritiğini yapıyorum. Neden ilk? Bundan önce kendimi ahkam kesebilecek birisi olarak görmüyordum ve etkilemek istemiyordum kimseyi.. Ta ki Gökhan Bulut’un Hürriyet gazetesinde yazdığı (sözde) kritiği okuyana kadar... Albüm kritiği okumayı beklerden, sadece cover hakkındaki düşüncelerini okudum Gökhan Bulut’un. Teşekkür ediyorum kendisine, çünkü bana cesaret verdi bu kritiği yazmam için.. Ben de “en az onun kadar iyi” yazabilirim dedim kendime. Bir çok insan ilk kez onun yazısıyla bir fikre sahip oldu 6.Cadde’yle ilgili, ya da olduğunu zannetti. Bir parçayla albüm değerlendirmek yeni mi çıktı? Yoksa kritik yapacak zaman bulamadı da bunu ‘günü kurtarmak’ adına mı yaptı? Bilemeyiz. Tek bildiğimiz oynadığı rolün farkında olmaması..
Ben de yapabilirdim kritik, albümü baştan sona dinlemiştim en azından.. Rashit’e katılıyorum:
Televizyona sıç, kıçını sil gazteye.. Sakın inanma söylenen yalanlara... Sabuhayla başlıyor albüm.. Punkı ve arabeski iç içe buluyoruz. Birileri cover iyi midir, kötü müdür, rockı bozar mı tartışmaları yaparken, birileri ne güzel şeyler yaratıyor diyorum.. Cover başlı başına bir yaratıcılık.. Cover moda oldu belki evet.. Sağa sola ukalalık yağdırmakta...
Nazan Özcan birkaç saniye içinde havaya girmemek mümkün değil yorumunu yapmış Sabuha için. Aynen öyle.. Malzemeye bakış farklı olunca ortaya süper şeylerin çıkacağına tanık oluyorsunuz.. İnsanlar Sabuha’ya takılıp kalıyorlar. Sadece bu yüzden sevmiyorum bu parçayı, albümdeki diğer güzel parçaların önüne geçip, onlara şans bırakmadığı için.. Yine de Sen’le devam ediyoruz.. Hareketli bir parça, konserde dinlesek süper olurdu diyorum. Birden ‘bitti’ sanıyoruz şarkıyı; ama ‘yok canım ne bitmesi”.. :) “Bir aşkın öldüğü gün ölmeli mi anısına..” Albümün geneline yayılmış bir özellik bu parçada da gösteriyor kendini.. Sözler pek neşeli değil; ama müzik için aynı şey söz konusu değil..
Git’le giderek güzelleşmesine tanık oluyorum albümün.. Hangi şairin hangi şiiri diye merak ediyorum..( Bir şairin şiirinden ibaret tüm bildiğin büyük ihtimalle) Eskimiş hikayeleri hatırlıyorum sonra.. Belki de hiç eskimeyecek.. Bir bitiş hikayesi var şarkıda.. Belki de hiç bitmeyecek..
Çığlık Çığlığa da favorilerimden.. Alaturka gerçekten yakışıyor.. Alıp *****ürüyor bu şarkı bir yerlere.. Bu parçayı da konserde dinlemek istiyorum “çığlık çığlığa”.. “Ben acıyı tattım kanına karıştım.. “
Koyver Gitsin söz ve müziği Emre’ye ait olmayan tek parça.. (Sabuha coverı dışında) Yusuf Torun’a ait bu parça..Ska ve alaturka iç içe girmiş bu sefer.. Çok güzel sözleri var, hissedilerek yazıldığı belli.. İşte en hoşuma giden yeri.. “İçimde yıkık bir şehir, benimle gelir miydin?”
Dönersen’le sakinleşiyoruz. Bu sefer Onur’dan dinliyoruz. Emre geri vokal.. Büyük önemi olmalı bu parçanın onlar için.. Sing Your Song’ta bu parçayla birinci olundu.. ‘3 ayaklı sandalye’ Süper bir benzetme ve çok şey anlatıyor..
Kör Talih’le çoşuyoruz. Bu parçaya Nezih Ünen saksofonuyla renk katıyor.. Parçaları renklendiren diğer müzisyenler Pi grubundan tanıdığımız Berk Kula, Koyver Gitsin parçasının söz ve müziğinin sahibi Yusuf Torun, Serkan Koşun, Barış Bahçeci ve grubun prodüktörü Haluk Kurosman.. Rüyamdaki Aptal Kadın.. Düşsel bir yerlere gidiyoruz bu parçayla.. Bir sürü duygu, süper bir müzik ve İstanbul var içinde.. (Gitar melodilerine dikkat! Türk Sanat Müziğimsi bir hava var..) Edi: Büdü senin en sevdiğin sayı kaç?
Büdü: 6
Edi: Ama insanın en sevdiği sayı 6 olmaz ki..
Büdü: Neden olmazmış?
Edi: Bak bir başımız, bir burnumuz var. Her şey birle başlar. İki elimiz, iki gözümüz var. 6’nın hiçbir özelliği yok.
Büdü: Olsun yinede en sevdiğim sayı 6.
Edi: Ama Büdü bir yılda 4 mevsim, bir elimde 5 parmak. Bir haftada 7 gün var. 6’nın hiçbir özelliği yok
Büdü: Olsun ben yine de en çok 6’yı seviyorum. Albümü elime aldığımda şarkı isimlerine baktım ve Geçen Cuma’yı merak ettim ilk. Çok samimi geldi bana.. Söyleyiş tarzı hoşuma gitti.. Hikayesi var mı kurgu mu bilmiyorum; ama varsa pek güzel bir hikaye değilmiş ya da güzelmiş böyle bir şarkının yazılmasına sebep olmuş. Bu parçada da sözlerde ki hüzün müzikle neşeli bir hale dönüşmüş..
Hep sorduğumuz şey.. Peki ben nerde yanlış yaptım?.
Ne diyordum, ben yine de Geçen Cuma’yı seviyorum.. :)
Sıra beyaz şarkı, küçük şarkı da.. Çalma Açmam Kapıyı.. Bu parça da favorilerimden.. Bazen hissettiğiniz bir şeyi, bir anda önünüzde buluyorsunuz.. Tam da böyle işte diyorsunuz. “Bunu hissettim”, ya da “Hissediyorum”.. Buna da çok örnek buldum albümde.. Bazen de biz yüklüyoruz o anlamları, aslında öyle bir şey anlatılmaya çalışılmıyor belki..
Sen ve Ben.. Sadece bu parça bile tek başına geçerli bir sebep albümü almanız için..
“Tanımadığım kişiler var hep aynadaki yüzümde..
Hiç bilmedim ki istediğimi ne seni ne de kendimi..”
Şarkı sözlerine takılıyorum ister istemez.”.
“Bu nasıl bir şarkıdır ya?” diyorum çoğu gibi.. Sözler harika, müzik harika, vokal harika... Kendinizden mutlaka bir şeyler bulacaksınız albümde.. Bulunca da çok seveceksiniz.. Çok fazla araya da girmek istemiyorum açıkcası.. Bana hiçbir şey ifade etmeyen sözler, tınılar size çok fazla şey ifade edebilir.. Ya da tam tersi.. Tadına siz bakın.. Şunları söylemeden geçemeyeceğim:
Hem Emre’nin hem Onur’un vokalleri çok içten.. Onur “Üç ayaklıı sandalyeeeemmm” derken, sandalyeyi kucaklayacakmış gibi söylüyor :) Yine Emre bütün şarkıları acayip bir içtenlikle söylüyor. :)
Bence albüm en çok otobüs yolculuklarına ve yalnızlığa yakışıyor. Konsere de çok yakışır diye düşünüyorum. Birincisi denendi.. İkincisi henüz denenemedi. Umarım en kısa zamanda... Her zaman albümdeki tüm parçaları sevmem ve otobüsler için kendime karışık albümler hazırlarım. (Farklı albümlerin en beğendiğim parçalarından) Bir iki tane albümü ise oldukları gibi ayırdım otobüste dinlemek üzere.. Bu albümde onlardan biri artık! 6.Cadde’nin prodüktörü Haluk Kurosman’la konuştuk albüm hakkında. Onun yorumları da şöyle: .”Türkiye’de bu güne kadar çıkmış tüm şarkıları güzel olan ender albümlerden biri.. Çok samimi, hissedilmiş sözler...Bugüne kadar Duman, Athena, Mor ve Ötesi, Kurban, Cenk Taner hatta Vega hepsine birden benzetilmiş albüm. Ama sırf bu yüzden kendine has bir 6.Cadde tarzı var olduğunu düşünüyor Haluk Kurosman.”Hepsine birden aynı anda benzeme ihtimali yok ki.” Diyor. Hayatında ilk kez bir demo CDsinden bütün parçaları bir albüme koyduğunu söyledi, hem de hiç tereddüt etmeden... Çok güveniyor 6.Cadde’ye. Tebrikleri hakediyor. Onun favorileri de Çığlık Çığlığa, Sen ve Ben ve Git’miş. Bence olacak, 6.Cadde hak ettiği yere gelecek..
Uğraşıyorsun, didiniyorsun, zar zor bir şeyler çıkıyor ortaya.. yaşadıklarını paylaşıyorsun insanlarla.. Bir sürü emek var.. Beğenilmese de desteklenmeli.. Alternatiflere dinleyici desteğinden başka destek yok çünkü.. Böyle giderse daha çok gereksizlik sunulur önümüze müzik diye..
“Bizi anlamayanları dövmek gelirdi içimden.. Oysa şimdi gülüyoruz olan bitene..” Son olarak kritiklere asla güvenmeyin. Dinleyin ve siz karar verin.. Bakalım sizin hayatınızın neresinden geçecek ‘6.Cadde’ Bu kritik yazılırken 6.Cadde dinlenilmiştir tekrar tekrar, en çok Sen ve Ben..
Özel teşekkürler: Gökhan Bulut, Haluk Kurosman, Nazan Özcan, Melike Aslan, Rashit, Kesmeşeker, Edi ve Büdü, emektar walkmanim ve tabi ki 6.Cadde..

Eklenme August 19th 2003
Yazan: EmeL INCE
Puan:
İlgili Bağlantı: 6.Cadde web sitesi
Okunma sayısı: 7795
Dil: turkish