Melodik death metalin başarılı örneklerinden biri olan Soilwork, "Figure Number Five" ile bu muzik türünü sevmeyen ve dinlemeyenlere(mesela ben... eski ben) bu kararlarını yeniden düşündüren bir albüm kaydetmiş.
"Rejection Role" ile açılan albüm, daha ilk şarkıdan son şarkıya dek derece hızlı, ama bir o kadar da duygusal olabileceğini ortaya koyuyor. Speed'in brutal vokali kadar "stained" diye tanımlayabileceğim nispeten clean vokali rahatça insanı kendinden geçirebilir nitelikte. Bateri, kesinlikle bütün albümde en manyak öğelerden bir tanesi; bir insan evladı, hele hele albüme ismini veren "Figure Number Five" isimli müthiş şarkının başındaki gibi bir perküsyonu nasıl gerçekleştirebilir!?
Albümün geneline bakarsak, hızlı, çoğu zaman agresif gibi gözükse de "Departure Plan" gibi müthiş bir şarkıyla aynı zamanda gayet duygusal olabileceğini gösteren, (duygusal öfke mi desem mesela?) muhteşem bir albüm.
"Figure Number Five" ise, albüme adını vermeyi hak eden bir şarkı; son derece hızlı, agresif, brutal vokal ile harmanlanmış, iki solo(biri çift diğeri tek gitar ile) bulunan, gaz ötesi bir şarkı.
Övdük övdük, peki hiç mi bir şey kötü değil? Aslında on yerine dokuz puan vermemin tek nedeni, "Distortion Sleep" isimli şarkının nakaratı bilhassa(bana kalırsa) sırıtıyor. Hem de çok fazla sırıtıyor, nakaratsız olsa olmuyor mu diyesim geldi dinlerken!
Kısaca özetleyelim: Alın, dinleyin, hatta kasın parayı basın ve orijinal CD'sini alın. Ayrıca dipnot olarak uzun zamandır aldığım tüm albümlerde eksik olan bir şey bu albümde var: İYİ BİR BAŞLANGIÇ VE İYİ BİR KAPANIŞ.
