David Draiman ve "rahatsız" grubu Disturbed'ün debut albümü "Believe" çok ilginç bir çalışma. Bir kere albümün tüm şarkılarının isimlerinin tek kelimeden oluşması ve logosunu, içiçe geçmiş Pentagram, Yahudi yıldızı, Hristiyan hacı ve bir Ay-Yıldız'ın oluşturması, ilk bakışta albüme hafif ürkünç bir hava katıyor. Kadrosu David Draiman(ses), Dan Donegan(gitar, keyboard), Fuzz(bas) ve Mike Wengren(bateri) ile oluşan Disturbed, her ne kadar kendi sound'larını bulmuş olsalar da, esasen albümün ilk şarkısı, albümün geri kalanının nasıl olacağını ortaya koyuyor. "Distortion"ı baştan sona hiç durmadan kullanan Disturbed'ün sound'u çoğuna "nu-metal" gibi gelse ve bir yere dek bu doğru olsa da, aslında daha farklı. Draiman'in clean vokali hafif derin ve adamın sanki cüssessi çok iriymiş gibi bir havada, bağırdığı vokali ise çok alakasız. "Prayer" ile açılan albüm, dinin yanlış yönlendirilmişliğini bize öğretir bir havada. İlginç kafiye düzenleri kuran ve bazen ilk kıtayı ikinci kıta olarak da veren Draiman'ı, diğer üyeler müzikle destekleyerek, sıkmamasını sağlıyorlar. "Liberate" ile müthiş ötesi bir geçiş yapıyor ve "Gözlerimizdeki ışığı karartan nefreti yıkayıp *****ürsün diye Modern Mesih'imizi bekliyoruz" şeklindeki nakaratıyla David Draiman'in ilginç sözlerini daha hevesle bekler oluyoruz. "Awaken" ile basit, hatta bazen ağır bir hava sergileyen albüm, biraz ümit kırar gibi yapsa da çok umursamıyoruz. Albüme adını veren "Believe", yavaş tempolu ama iyi mesajlara sahip bir şarkı, günah ve sevapla ilgili, ayrıca köprüsünde azıtıyor. "Remember" duygusal bir şarkı olarak yerini alıyor, ve "Intoxication" bize cinsel açlığı ve tepkileri tanımlıyor. "Rise" kadar güzel kafiyelere sahip olan bir şarkı ile dolu dizgin devam eden albüm, bizi yerimizden "yükseltiyor" adeta. "Mistress" ile tasmaların önemi vurgulanırken, "Breathe" dünyanın ne derece pis bir yer olduğunu ortaya koyar gibi yaparken, sanki gizli bir şeyler söylüyor gibi. "Bound" şarkısı, çok ritmik bir giriş, gelişme ve sonuçla giderek, bağlılığı ve bunun rahatsızlığını çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. "Devour" bir aşk şarkısı gibi, (şahsen ben sevdiğim kıza söylemiştim nakaratı) ama daha değişik bir havası var, çözemedim. "Darkness" ile bombayı patlatıp, depresif ve sadece akustik gitarla çalınan bir şarkı ile bize "karanlığı" yüklüyor. Uzun lafın kısası, Disturbed iyi bir grup, diğerlerinin çoğundan daha iyi. Her ne kadar millet "nu-metaldir, kim takar onu?" dese de, tam nu-metal olmayan Disturbed, çok sert veya çok hızlı olmasa
da, pek çoklarını "Believe" ile tatmin edebilir.
