Aynı Mahallenin Çocukları

Aynı Mahallenin Çocukları Geniş açıdan baktığımızda Aynı Mahalenin Çocukları farklı bir albüm projesi kesinlikle. Kendi çizgilerinde çeşitli mertebelere ulaşmış müzisyenler bir konsept etrafında birleşip bir eser çıkarmışlar ortaya. Burada konsept “Adanalılık” olarak karşımıza çıkıyor ama projenin asıl direği Serhan Kelleözü. Müzisyenin çoğunluğunu daha önce grup Merdiven’den dinlediğimiz bestelerini icra etmiş Adanalı yorumcular. Albümde Yaşar, Feridun Düzağaç, Haluk Levent, Kurtuluş Türkgüven ve Murat Göğebakan yer almakta. Albüm Yaşar’ın yorumladığı “Ara Beni Yar” ile açılıyor. Açıkçası Yaşar’a gayet yakışan bir parça bu. Kendi tarzında, albümde yer alan diğer müzisyenlerin aksine, biraz da şarkının gerektirdiği üzre, daha akdeniz-pop tavrında bir düzenlemeye sahip eser. Orjinal hali düşünüldüğünde biraz cılız kalsa da albüm içinde gayet hoş bir gitar şarkısı olmuş. İkinci parça Feridun Düzağaç’tan “Hasretler Ayrılıkla Başlar”. Daha önce Haluk Levent’in de seslendirdiği parça Feridun Düzğaç’ın sesinde bambaşka bir duygu aktarımına giriyor. İki yorum arasındaki yoğunluk ve yönelim farkını karşılaştırmaktan kendinizi alamıyorsunuz şarkı boyunca. Feridun Düzğaç’ın albümde yer alan iki parçasında da “Uzun Uzun” adlı konser albümündeki düzenlemelere yakın bir anlayış mevcut. “Hasretler Ayrılıkla Başlar” bence albümün en yüksek zirvesi. Albümde yer alan yorumcuların aynı tarihlerdeki sound’larına aklımız kayarsa bu albümdeki düzenlemeler ile bir paralellik gösterdiklerini görebiliriz.Haluk Levent’te de böyle bir durum var. Gerçi Haluk Levent’in genelde daha sabit bir stili vardır. Zaten buradaki şarkıda da bu stil dümdüz devam etmekte. Belki de bu yüzden albümün en sönük parçalarından biri olmuş malesef “Sormalı”. “Adanalılığı” Murat Göğebakan ile birlikte en aşikar müzisyen de kendisi oysa. Murat Göğebakan “Bebeğim” ve “Ağlamazdın Anam” adlı eserleri seslendirmiş. Bu iki eserde de sanki kendi albümündeymiş gibi rahat olan Göğebakan, bence albümün yücelmesine vesile olacak hiçbir hareket sergileyemiyor. “Ağlamazdın Anam”da Turgay Yılmaz’ın bağlamasını es geçmek istemem burada, çünkü albümdeki Murat Göğebakan yorumlarında tek kulağıma haz veren tını bu bağlama oldu gerçekten. Kurtuluş, albümde bir isim sıralaması yapıldığında en sönük isim olarak karşımıza çıkıyor. “Adanalı Santana” lakaplı müzisyen albümde iki şarkı ile yer almakla beraber yorumcular arasında esnstumanı ile de projeye katkı koyan tek müzisyen. Seslendirdiği parçalar “Bazen Sorardım” ve “Sevgi Üşümez”. Özellikle “Sevgi Üşümez”deki performansı gayet güzel. Aslında Feridun Düzağaç’ın tarzına daha çok yakışabileceği izlenimi veren bu parçada Kurtuluş, hem vokaliyle hem de gitarıyla albümde mütevazi bir zirve yapıyor. Şarkılara bir ara verip albümün kapağından bahsetmek istiyorum biraz. Çünkü albümün kapağında bence çok ciddi sorunlar var. Bir kere seçilen renk o kadar kötü ki, resmen albümün ne kadar sıkıcı olduğunu bağırıyor. Hele bazıları vesikalık gibi olan portrelerin kapakta sıralanması kapağın bir amatörün elinde acele ile hazırlandığına bir işaret gibi sanki. Böyle bir albümün kapağından daha mantıklı ve başarılı bir konsept beklenirdi. Sağ alt köşede sanki albüm kapağı tasarımının parçasıymış gibi bir de “7 Milyon” yazmakta. Yazık, albüm hep 7 Milyon kalacak. Albümde bir de olmazsa olmaz “Akdeniz Akşamları” yorumu mevcut. Herkesin katıldığı bu yorum bence başlı başına başarısız bir eser. Şarkı gayet beylik bir konuma gelmişken bir de aynı nakaratı herkesin sırayla söylediğini duymanın o kadar da gereği yokmuş sanki. Hele bir de yorumcular birbirlerinin seslerine uyum sağlamaya çalışınca... Görmezden gelebiliriz. Albümdeki performansı en iyi iki müzisyen bence Yaşar ve Feridun Düzğaç. Keza Düzağaç “Minör Şarkı”da da çok hoş bir tavır sunuyor. Albümün kapanışı Yaşar’dan “Divane” ile yapılıyor. Bu şarkı ile Yaşar bence albümün en yüksek ikinci zirvesini oluşturuyor mağrurca. Sakinliği ve tavrı ile tam bir albüm kapanışı şarkısı “Divane”. Yine genel bir açıdan bakarsak albüm fikir olarak çok başarılı olmasına karşın malesef içerikte ve sunumda bu başarıya yaklaşamamış. Daha doğrusu layığı ile doldurulmamış bir konsept söz konusu burada. İçerikteki müzisyenlere ilginiz o ne yaparsa edinmenizi gerektiriyorsa bu albüm sizin için farklı renkler vaad ediyor. Yoksa bütünlüklü bir albüm keyfi yaşamak niyetindeyseniz uzak durup daha güzel alternatiflere yönelmenizde fayda var.          

Eklenme November 2nd 2004
Yazan: Levent Önal
Puan:
İlgili Bağlantı: Müzik Mahsulleri Ofisi
Okunma sayısı: 1834
Dil: