Soma katliamı, sermayenin azami kâr hırsının ve taşeronlaştırma rejiminin işçi sınıfına yönelik en çıplak, en vahşi saldırılarından biridir. Bu eser, 13 Mayıs 2014'teki o karanlık günün hemen ardından bestelendi. Teo'nun İtalya'da okuduğu bir gazete haberinde, katledilen madenciler arasında yer alan "Masum" adlı işçinin hikayesiyle sarsılması üzerine sözler kağıda döküldü ve müzikal altyapısı o dönem inşa edildi. Bugüne dek arşivde bekleyen bu ağıt, sınıfın tarihsel hafızasına bir not düşmek üzere şimdi gün yüzüne çıkıyor.
Müzikal olarak eser, progresif rock formunda kurgulanmış olsa da bütünüyle bu coğrafyanın tarihsel hüznünü taşıyan geleneksel enstrümanlar (bağlama, ney, mey) üzerinden yükseliyor. Yerin yedi kat altındaki o boğucu karanlığı, madenin klostrofobik atmosferini ve kapitalizmin işçi bedenleri üzerindeki ezici ağırlığını hissettirmek amacıyla, bas gitar ve perdesiz bas gitar partisyonları kasıtlı olarak ağır, karanlık ve baskın bir tonda kullanıldı. Bu çalışma salt bir yas tutma pratiği değil; emeği metalaştırılan ve hayatı bir maliyet kalemine indirgenen proleteryanın manifesto niteliğindeki çığlığıdır.
Söz / Vokal: Teodoro Giustizieri
Müzik / Enstrümanlar ve VST kayıtları: Vuslat Aktepe
