Grup Arayanlar İçin BandBul.com Açıldı

Selamlar, yakın bir zamanda tüm bilgiler sıfırlandı ve tekrar üye olup ilan bıraktım. Bu tarz siteler desteklenmeli, garaj'ın bizi öksüz bıraktığı zamanlarda böyle yerlere ihtiyacımız var ama senelerdir maalesef olmadı.

Umarım bandbul tutar, şu an toplam ilan sayısı maalesef 320 görünüyor.

Garaj ya da anatolian rock'ın ortak özelliği site üzerinden bir çeşit sosyalleşmeye imkan tanımasıydı yani bu belli popülasyondan sonra oluyor ama insanlar sadece ilan bırakıp gidecekse ve bu hızla maalesef istenilen sonuç olmaz gibi geliyor bana, umarım yanılırım.

Turkrock üzerinden bile olamıyor ki buradaki hafif zehirli ortam muhtemelen insanları kaçırdı, o yüzden biraz daha zehirsiz, daha insancıl ve insanların birbiri ile iletişime geçebildiği bir yer gerekiyor.

Bıraktığım ilanı da ekleyeyim, burda çok yazdım ama belki yeni gören olur:
 
Garaj.org uzun süre tekel şeklindeydi fakat bir çok bug ı vardı ve kesinlikle kullanıcı dostu bir arayüzü yoktu, Bandbul bu eksiği çok güzel görmüş ve sitelerine çok güzel uygulamışlar, baktığım kadarıyla her gün yeni ilan geliyor.

Böyle platformların desteklenmesi çok önemli çünkü müzik insanların hayatına dokunan bebaber eğlenemye sevk eden çok güzel bir alışkanlık, umuyorum ki Bandbul da yakında hak ettiği yeri alacak ve nice grupların kurulmasına, nice müzisyenin aradığını bulmasına ve nice güzel şeylere zemin hazırlayacağına inanıyorum.
 
Evet de app'i maalesef kullanılmıyor. Pratikliği kaybettiler, web ile araya karışık bir şeyler yaptılar. Ellerindeki imkanı resmen bitirdiler.
Ben garaj aplikasyonundan eleman ilanlarına bakıyorum. Güzel ilanlara da denk geliyorum.
Fakat artık müzisyenler barlarda para kazanamadıkları için grup olaylarına katılmıyorlar.
Piyasa ölünce elemanlarda ortadan kayboldu.
İşi bilen müzisyen, bir sanatçının arkasında çalıyor.
Orta seviye bilenler, stüdyo masraflarının altından kalkamıyor.
İlanlarda hep acemiler var.

Kısacası şuan ki pozisyon, ne Türkrock, ne garaj veya alternatif bir sistemin çözebileceği bir durum değil.
Herkes bireysellik peşinde, 4-5 kişinin ortak bir iş başarabilmesi çok zor.
Grubu bir arada tutacak şey nedir?
Bu şey için çabalamaya değer mi?
Bu şey paraysa insanlar bir arada durabiliyor.
Bunun dışındaki şeyler için insanlar bir birlerini idare dahi etmiyorlar.

Bu sebep ile bir iki prova yapıp dağılıyorlar.
Garajdaki ilanlarda veya Türkrocktaki ilanlardaki kişiler ile görüşüyorum ve dedikleri üç şarkı çalmayı başaramıyorlar.
Sürekli eleman arayışı içindeler. Buda piyasada acemilerin olduğunu gösteriyor.

Peki profesyonellerin dünyasında neler oluyor;
Profesyonellere 20 şarkılık bir playlist veriyor. Şarkı tonlarını veriyor ve tek prova yapılıyor.
O prova da şarkı girişi nasıl yapılacak, solo ve bitiriş konuşuluyor ve çalışılıyor.
Şarkının tamamını bile çalmıyorlar. Salı günü prova, Cumartesi sahneye çıkıyorlar.
Prova stüdyosunun ücretine karışmıyorsun. Sahneye çıkmadan kaşe ücretini ödüyorlar.
Çaldığın gün toplanan bahşiş bölüşüyor. Ayrıca ulaşım, yemek ve içkiler ücretlerini karşılıyorlar.

Bu sebep ile garajda, orada burada bu işi hakkıyla yapanlar ortalıkta kalmadı.
Bir kısmı da yaşlandı, evli barklı çoluklu çocuklu oldu.

Bende görüşüyorum, kimsenin elinde playlist yok, nerede çıkacaksın diyorsun bir hedef yok, tarz bile belli değil..
Grup toplanınca beraber oluştururuz deniyor.

Çok uzun yazdık kafanızı şişirdim kusura bakmayın...
 
Ben garaj aplikasyonundan eleman ilanlarına bakıyorum. Güzel ilanlara da denk geliyorum.
Fakat artık müzisyenler barlarda para kazanamadıkları için grup olaylarına katılmıyorlar.
Piyasa ölünce elemanlarda ortadan kayboldu.
İşi bilen müzisyen, bir sanatçının arkasında çalıyor.
Orta seviye bilenler, stüdyo masraflarının altından kalkamıyor.
İlanlarda hep acemiler var.

Kısacası şuan ki pozisyon, ne Türkrock, ne garaj veya alternatif bir sistemin çözebileceği bir durum değil.
Herkes bireysellik peşinde, 4-5 kişinin ortak bir iş başarabilmesi çok zor.
Grubu bir arada tutacak şey nedir?
Bu şey için çabalamaya değer mi?
Bu şey paraysa insanlar bir arada durabiliyor.
Bunun dışındaki şeyler için insanlar bir birlerini idare dahi etmiyorlar.

Bu sebep ile bir iki prova yapıp dağılıyorlar.
Garajdaki ilanlarda veya Türkrocktaki ilanlardaki kişiler ile görüşüyorum ve dedikleri üç şarkı çalmayı başaramıyorlar.
Sürekli eleman arayışı içindeler. Buda piyasada acemilerin olduğunu gösteriyor.

Peki profesyonellerin dünyasında neler oluyor;
Profesyonellere 20 şarkılık bir playlist veriyor. Şarkı tonlarını veriyor ve tek prova yapılıyor.
O prova da şarkı girişi nasıl yapılacak, solo ve bitiriş konuşuluyor ve çalışılıyor.
Şarkının tamamını bile çalmıyorlar. Salı günü prova, Cumartesi sahneye çıkıyorlar.
Prova stüdyosunun ücretine karışmıyorsun. Sahneye çıkmadan kaşe ücretini ödüyorlar.
Çaldığın gün toplanan bahşiş bölüşüyor. Ayrıca ulaşım, yemek ve içkiler ücretlerini karşılıyorlar.

Bu sebep ile garajda, orada burada bu işi hakkıyla yapanlar ortalıkta kalmadı.
Bir kısmı da yaşlandı, evli barklı çoluklu çocuklu oldu.

Bende görüşüyorum, kimsenin elinde playlist yok, nerede çıkacaksın diyorsun bir hedef yok, tarz bile belli değil..
Grup toplanınca beraber oluştururuz deniyor.

Çok uzun yazdık kafanızı şişirdim kusura bakmayın...

Yok rica ederim, uzun süredir bu tarz bir ilan takibindeyim ama sizinle tam ters istikamette... Yani prof değilim ama belli seviye üstü çaldığımı düşünürüm. Müziğe çok yönlü bakıyorum. Bundan çok zaman önce normal nizam rock-metal grupları ile çalışmalara katıldım. Yani garaj üzerinden sayısını unuttuğum insanla irtibat kurup bir aktivite içine girdik.

Ne olduysa garaj uygulamaya geçtikten sonra oldu, yani azalarak bitti ve bahsettiğiniz bireyselleşme olayının bunda çok etkisi var. Artık insanlar bir araya gelip müzikle uğraşma niyetinde değil, az biraz iyi çalan sadece kendi sosyal medya profilinde kendini gösterme derdinde, işi o şekilde halledince zaten kimse ilana çıkmaz, ilanlara bakmaz oldu.

Yani tam bu olayların ortasında elimizdeki iletişim ağı da gitti. Belki birbirini doğurmuştur bilemiyorum ama aksi yöne ilerleseydi, atıyorum anatolian rock, eski zamanlardaki gibi oradaki insanların coşkusuyla, bir arada kalabilmeyi başarsaydı bence biraz olsun olumlu etkisi olurdu.

Sonuçta yaptığımız müzik, grup müziği, "one man band" işi bir yere kadar. Rock kültüründe bu kolektiflik hep oldu, şimdilerde bunu örselediler.

Acemi arkadaşların takılmasına hiç lafım yok. İzmir'de davul çalamayan onlarca davulcu arkadaşla, onlarca kez stüdyoda deneme almak zorunda kalmıştık yani o zamanlar biraz kızıyordum ama şimdi düşününce güzel günlermiş. Akustik davul sesine hasret kalınca kendim öğreneyim falan diye düşünmeye başladım, o seviyeye geldik 🙂

Ben işin sadece jam tarafındayım artık, bu manevi olarak çok tatmin edici. Müzikten bir beklentim de yok ama kendimi geliştirmeye devam ediyorum. Bu genel müzik aşkını taşıyan insanlarla karşılaşmayalı çok oldu. Garaj garaj iken bile bu kafada insan çok nadir denk geliyordu ama garaj app olduktan sonra aniden hepsi kuş oldu uçtu.

Ki onun ölüsü bile çok seneler sonra bıraktığım uzun bir ilana cevap veren ve inanılmaz bir sesi olan bir doktor hanımla tanışmama sebep oldu, arada ninjam'da çalıyoruz. Tüm buna imkan tanıyan yine garaj'dı. Adamlar web'i komple kapatmış olsa bu tanışma ve ulaşma faslı da olmayacaktı.
 

Geri
Üst