Serter Bağcan'ın "yerli marka yapayım, lay-lay-lom kurslarına gelen öğrencilere itelerim" diye ürettiği, sonra da üretemeyip uzakdoğudan konteyner dolusu getirip burada marka bastığı çöp bir gitardır. Denk geldim ve 1-2 tane elime aldım zamanında. Sıfırından bile proje gitarı olamazdı.
Proje gitarı, kaliteli bir gövde ile başlar. Sonra kaliteli malzemelerle gitarı toplarsın. Bazen, orta segment bir gitarı da, fret-burgu-elektrik aksamını modifiye ederek güzel bişeyler yapabilirsin. Bu da kabul.
Ama o yıllarda "Her keseye uygun elektrogitar" adı altında insanlara böyle çöpler sattılar. Özellikle de İstanbul dışında, "mahallesinde saç uzatabilen" Anadolu gençlerine... Lay Lay Lom'u da bir süre daha böyle ayakta tuttular. Tab'dan verilen kurslar, ikinci derste "Nothing Else Matters" introsunu çaldırıp "Afferim artık Metallica çalıyosun" diye gaza getiren hocalar, çöp gitarlar, çöp amfiler. Oysa, çok az bir farkla alınabilecek güzel gitarlar vardı. Onun önünü kestiler akıllarınca.
O zamanlar internette ikinci el piyasa da yok. Elde kaldı ve apartmanların depolarında, kapalı balkonlarda çürüdü bu aletler.
Kusura bakmayın, markayı görünce eskileri hatırladım ve sinirlendim.
Üzülerek ve tabi ki hiçbir şey yapamadan izledik o dönem olanları. Uyarabildiğimiz kardeşlerimizi uyardık.
Ama işte, hevesin karşısında dağ olsa durmaz.
Almayın. Aldıysanız da satmayın.
İkisi de yanlış.