Selamlar, sizler gibi ekipman manyağı biri olarak yıllardır sürekli yeni tonlar arayan biriyim. Bir dönem ciddi ciddi custom gitar yaptırmak istedim ama Türkiye’deki “custom handmade” piyasasını görünce bütün hevesim kaçtı.
Çoğu luthier/gitar yapımcısı; Fender, Gibson, Ibanez türevi gitarlara 2000-4000$ arası fiyat çekiyor. Üstüne peşin ödeme, minimum 7-8 ay bekleme süresi, enflasyon farkı ve 10+ kişilik sıra var. Daha komiği ise gitarın spec’lerini, kullanılacak ağacı ve detayları bile çoğu zaman kendilerinin seçmesi. Kullanıcıya kalan şey genelde birkaç renk arasından seçim yapmak oluyor.
Yetmiyor; sen aylarca sıra beklerken piyasada tanınan müzisyenlere özel üretimler sıra beklemeden yapılıyor, üstüne sponsorluk ve reklam dönüyor. Öyle bir tavır var ki sanırsın herkes Ken Lawrence olmuş da James Hetfield’a gitar yapıyor.
Bana göre custom handmade gitar kültürü; USA/Japan kalitesinde gitarlara servet vermek istemeyen insanların, daha ulaşılabilir bütçelerle kaliteli işçiliğe sahip performanslı enstrümanlara ulaşabilmesi için var olmalı. Ama bizde olay çoğu zaman “kişiye özel enstrüman”dan çok pahalı butik kopyalara dönüşmüş durumda.
Bir de son dönemde “custom handmade” adı altında yurt dışından hazır sap/gövde getirip üstüne biraz relic, boya ve vernik işlemi yaparak astronomik fiyatlara satan zihniyet türedi. İnsanlar gerçekten sıfırdan üretim ve el işçiliği aldığını sanıyor.
Gönül isterdi yerli işçiliği destekleyelim, ülkeye değer katalım. Ama insanı enayi yerine koyan bu kafa yüzünden sonunda gidip Amerika’dan Gibson alıp dönüyorsun. Sonra da neden yerli üretim büyümüyor diye konuşuyoruz…
Çoğu luthier/gitar yapımcısı; Fender, Gibson, Ibanez türevi gitarlara 2000-4000$ arası fiyat çekiyor. Üstüne peşin ödeme, minimum 7-8 ay bekleme süresi, enflasyon farkı ve 10+ kişilik sıra var. Daha komiği ise gitarın spec’lerini, kullanılacak ağacı ve detayları bile çoğu zaman kendilerinin seçmesi. Kullanıcıya kalan şey genelde birkaç renk arasından seçim yapmak oluyor.
Yetmiyor; sen aylarca sıra beklerken piyasada tanınan müzisyenlere özel üretimler sıra beklemeden yapılıyor, üstüne sponsorluk ve reklam dönüyor. Öyle bir tavır var ki sanırsın herkes Ken Lawrence olmuş da James Hetfield’a gitar yapıyor.
Bana göre custom handmade gitar kültürü; USA/Japan kalitesinde gitarlara servet vermek istemeyen insanların, daha ulaşılabilir bütçelerle kaliteli işçiliğe sahip performanslı enstrümanlara ulaşabilmesi için var olmalı. Ama bizde olay çoğu zaman “kişiye özel enstrüman”dan çok pahalı butik kopyalara dönüşmüş durumda.
Bir de son dönemde “custom handmade” adı altında yurt dışından hazır sap/gövde getirip üstüne biraz relic, boya ve vernik işlemi yaparak astronomik fiyatlara satan zihniyet türedi. İnsanlar gerçekten sıfırdan üretim ve el işçiliği aldığını sanıyor.
Gönül isterdi yerli işçiliği destekleyelim, ülkeye değer katalım. Ama insanı enayi yerine koyan bu kafa yüzünden sonunda gidip Amerika’dan Gibson alıp dönüyorsun. Sonra da neden yerli üretim büyümüyor diye konuşuyoruz…
