MaveDustaine
MaveDustaine
Witcher 3 yardır. God of war, last of us, witcher 3 bu oyunlardan sonra hicbi oyundan keyif alamiyorum.
45 Yaşındayım Ve Oyun Oynuyorum
- Konuyu açan Pepper_Keenan
- Başlangıç tarihi
Yani bence Witcher 2 hala oynanabilir durumda olsa bile bence ilk ikisinin hikayesini izleyip Witcher 3 e başla
Bencede kingdome come ağır bir oyun yani abi bir oyun böyle ağır olacaksa ya hikayesi taş gibi olmalı seni oyuna öyle devam ettirebilmeli ya da savaş oyunu olacaksa akıcı ve hızlı bir oynanışı sahip olmalı ve Kingdome Come ne akıcı bir oyun ne de hikayesi ile insanı büyüleyecek bir oyun değil bence.Yani tabiki de kötü bir oyun değil iyi ancak bana hiç gitmedi
çok sağolun arkadaşlar...witcher a dalıyorum ama bendeki goty edition mı emin olamadım bakacağım bi konser var önümde onu bi atlatayım 🙂
hortti frutti;
Yaklaşık 12 yıldır ha geldi ha gelecek derken nihayet 3 gün önce routine yayınlandı. Alien: isolation sevdiyseniz buna da seri düşeceğinizi söyleyebilirim. İlk 1 saat itibarıyla atmosfer, görsel tasarım ve işitsel ögeler çok başarılı. Tek gıcık olduğum konu oyunun son anda playstation'dan çekilmesi oldu. İleride kitaplığa tekrar girer mi bilemiyorum, şimdilik el konsolundan tv bağlantısıyla devam ediyorum.
Son günlerde fena sardığım bir diğer başarılı yapımsa the alters oldu. Bu kadar küçük bir ekiple böyle muazzam bir oyun yapıp AAA kulvarıyla adeta dalga geçercesine başarılı bir iş çıkarmak büyük olay bence. Hikayesi, oynanış mekanikleri, yine genel atmosferi çok güzel tasarlanmış. Henüz oyunun başlarındayım ve öle bayıla oynuyorum.
Still wakes the deep de son günlerde olumlu anlamda beni dumur eden bir diğer yapım çıktı diyebilirim. Aralara puzzle içerikleri de eklenseymiş gayet de soma efsanesinin yakınlarında konumlandırabileceğim bir iş olurmuş. Aşırı klostrofobik bir yapısı var ve hiçbir şekilde silah vs. kullanımı söz konusu değil, tek yapabileceğiniz şey hayatta kalmaya debelenmek. Oynanış mekaniklerinde aniden arkaya bakma özelliği mevcut ve özellikle kovalanma/kaçma sekanslarında dehşet bir etki yaratıyor.
Son olarak;
Hades çukuruna çok fena düştüm, asla çıkamıyorum. Henüz ilk oyundayım ve hades'i daha sadece bir defa geçebildim. Heat yükseldikçe ölümüne girişiyor bütün mahlukatlar ve bu şekilde hikayede ilerlemek gerçekten zor. Bir şeyleri eksik/yanlış yaptığımı sanıyorum çünkü bu haliyle oyun yavaştan baymaya başladı fakat kesinlikle kurtulamıyorum, bağımlılık haline geldi. Oyunu yapısal olarak övmeye girmiyorum zira her şeyiyle çok başarılı fakat roguelike dendiğinde returnal, lies of p, mortal shell vb. ortalama veya az biraz üzeri oyuncu becerilerine saygı duyan yapımlardan daha çok hoşlanıyorum. Bunda ise dirilip dirilip ölmek neredeyse kaçınılmaz bir mekanik olarak düşünülmüş ve dediğim gibi, bir noktada bayıyor.
Yaklaşık 12 yıldır ha geldi ha gelecek derken nihayet 3 gün önce routine yayınlandı. Alien: isolation sevdiyseniz buna da seri düşeceğinizi söyleyebilirim. İlk 1 saat itibarıyla atmosfer, görsel tasarım ve işitsel ögeler çok başarılı. Tek gıcık olduğum konu oyunun son anda playstation'dan çekilmesi oldu. İleride kitaplığa tekrar girer mi bilemiyorum, şimdilik el konsolundan tv bağlantısıyla devam ediyorum.
Son günlerde fena sardığım bir diğer başarılı yapımsa the alters oldu. Bu kadar küçük bir ekiple böyle muazzam bir oyun yapıp AAA kulvarıyla adeta dalga geçercesine başarılı bir iş çıkarmak büyük olay bence. Hikayesi, oynanış mekanikleri, yine genel atmosferi çok güzel tasarlanmış. Henüz oyunun başlarındayım ve öle bayıla oynuyorum.
Still wakes the deep de son günlerde olumlu anlamda beni dumur eden bir diğer yapım çıktı diyebilirim. Aralara puzzle içerikleri de eklenseymiş gayet de soma efsanesinin yakınlarında konumlandırabileceğim bir iş olurmuş. Aşırı klostrofobik bir yapısı var ve hiçbir şekilde silah vs. kullanımı söz konusu değil, tek yapabileceğiniz şey hayatta kalmaya debelenmek. Oynanış mekaniklerinde aniden arkaya bakma özelliği mevcut ve özellikle kovalanma/kaçma sekanslarında dehşet bir etki yaratıyor.
Son olarak;
Hades çukuruna çok fena düştüm, asla çıkamıyorum. Henüz ilk oyundayım ve hades'i daha sadece bir defa geçebildim. Heat yükseldikçe ölümüne girişiyor bütün mahlukatlar ve bu şekilde hikayede ilerlemek gerçekten zor. Bir şeyleri eksik/yanlış yaptığımı sanıyorum çünkü bu haliyle oyun yavaştan baymaya başladı fakat kesinlikle kurtulamıyorum, bağımlılık haline geldi. Oyunu yapısal olarak övmeye girmiyorum zira her şeyiyle çok başarılı fakat roguelike dendiğinde returnal, lies of p, mortal shell vb. ortalama veya az biraz üzeri oyuncu becerilerine saygı duyan yapımlardan daha çok hoşlanıyorum. Bunda ise dirilip dirilip ölmek neredeyse kaçınılmaz bir mekanik olarak düşünülmüş ve dediğim gibi, bir noktada bayıyor.
Where Winds Meet: Pc Steam'de 24 saattir oynuyorum, bu Çin yapımı Witcher 3 + Elden Ring karışımı bedava bir oyun, inanılmaz derecede karmaşık, hem single , hem coop, hem de online modda oynanabiliyor. Sakın Metin2 gibi oyunlarla karşılaştırmayın ben de çok şaşırdım bu ayarda bir oyun nasıl bedava olabilir diye, bu Çinlilerden korkulur. Fikir edinmek için Youtube videolarına bakabilirsiniz. İnanılmaz bir oyun nerdeyse herşey var oyunda, Çin mitolojisi hoşunuza gitmiyorsa ancak o zaman beğenmeyebilirsiniz.
Knight online'da pazar kurdum oturuyorum, al sat yapıp oyun parası biriktiriyorum. Bu arada kazandığım parayla genie aldım (otomaik ateş etme gibi bir zımbırtı). 80 levelim henüz. 82 olana kadar charı kasmayı düşünüyorum. Niye kasıyorum hiçbir fikrim yok, 82 level olduktan sonra farm yapayım diyorum ama bir yandan da içimdeki ses 'yapsan nolcak la hırto' diyor. Hiçbir amacım yok, neden bunla uğraşıyorum bende bilmiyorum, maksat zaman geçsin. İşsizlik zor zanaat vesselam.