Adamların akustik model adları bile alfabe gibi arkadaş...
Gitarını Göster Ey Turkrockcılar
- Konuyu açan mitrovica
- Başlangıç tarihi
Adamların akustik model adları bile alfabe gibi arkadaş...
Hylasoul
hwlil
Cidden çok güzel gitarlar güle güle çalın.
Donner'ın LP hakkındaki yorumunuz nedir acaba?
Aksuvari
aksuvari
Klavyesi, aralıkları falan çalımı rahat. Görünüşü güzel zaten. F/p ürünü. ben de acemiyim zaten. les paul kasa pek bana göre değil. Alayım dursun dedim. Tonlarından da memnunum. Biraz daha çalmayı öğrenirsem DST 700 almayı planlıyorum. Manyetiklerinden anlamam. Akort kaçırma falan yok. İşte benim gibi aceminin gözüyle iyi gibi duruyor.
Hylasoul
hwlil
Estağfurullah... Teşekkürler!
Bitanesin @Ze_uS hocam 🤘
Gitar işi çok mühim.
Beyaz pickguarddan tortoise'e geçtim, bir pickguard gitarı bu kadar mı değiştirir.
Hocam akustik gitarınız da var mı?
Akustik bas bile var 🥹 biraz kontrolden çıktı bende durum. 24 tane gitar var şu an, hiç biri de öyle custom shop, handmade falan değil, orta sınıf alalade Kore, Japon malı gitarlar. Elliye kadar durmak yok. 🫡
14 yıldır bateri çalıyordum bu aralar elektro gitara sardım ve ilk gitarımı aldım + bir de scarlett 4i4 aldım kayda giricem.Bir tık daha gelişince , elektro gitar zor değilmiş düşündüğüm kadar en azından yapmak istediğim tarz o kadar zor değil.Keşke daha erken alıp başlasaymışım dedim 🙂
Hoş geldin 2026 🤘
Alışveriş esnasında destek veren @MadMax'tegitarçalanadam'a çok teşekkür ederim 🙏 Şimdilik tadını çıkar, İstanbul'a gelince elden alırım 😊
Tesadüf bu ya gitarın ilk sahibi ise @demonizer hocammış 😊 neyse yabancıya gitmedi 🤘
Alışveriş esnasında destek veren @MadMax'tegitarçalanadam'a çok teşekkür ederim 🙏 Şimdilik tadını çıkar, İstanbul'a gelince elden alırım 😊
Tesadüf bu ya gitarın ilk sahibi ise @demonizer hocammış 😊 neyse yabancıya gitmedi 🤘
Evet abilerim, hocalarım , kardeşlerim. Bende gitarımı değiştirdim. Güzel mis jackson umu sattım, biraz daha üst kalite bir schecter denk geldi onu aldım. Black metal öğrenim yoluma c-1 platinum ile devam edeceğim.
Sayfılar efendim.
Sayfılar efendim.
yerdeki Boss DR tarihin en iyi gitar ile ilgili ekipmanlarından biri olabilir zannımca... inanılmaz keyifli kullanmıştım
Emektar gitarım. 2008 LP Standard. 18 yıldır benimle. Birkaç yıldır, sahalara dönmek için sırasını bekliyordu.
Manyetik değişimi (SH5+SH2) , elektronik modifikasyon (50's wiring) yaptık ve akordu D standarta çektim.
Bu vesile ile yaklaşık 20 yıllık arayışla ilgili bazı deneyimlerimi de paylaşayım. Bu gitarı aldığımdan beri bir şeyleri olduramıyordum. Volume kısınca, drive'dan clean'e geçmiyordu, tellerin tansiyonu bir türlü düzgün olmuyordu, akort zaten evlere şenlik, manyetikler 100hz-300hz arası aşırı boomy gelirdi. Mekanlarda çalarken, o ses yüksekliğinde palm-mute çalmak imkansızdı vs vs. Sahnede çaldığım zamanlarda o beni yordu, ben onu yordum. Ama çok değişik bir bite atağı vardı. Tam bir "tele on steroid" Chambered gövdesi ve LP karakterinden biraz farklı sesi sebebi ile genellikle çok tutulmayan bir seriydi ama ben çok severim. Gitarla aramda bir bağ oldu. Hiç satmak istemedim. Bu saydıklarımı yıllar içerisinde sora sora, deneye yanıla çözdüm. Gitarın ana karakterine etki eden şeyler aslında çok daha küçük detaylarmış. Manyetik yüksekliğini ve manyetik vida yüksekliği, bridge yüksekliği ile trus-rod dengesi, tellerin geçtiği aksamları yağlanması, devre şemalarının öğrenilmesi (TR'de bu konuda tam yetkin birilerini bulmak çok zor). Tabi işin bir de post prodüksiyon kısmı var (pedal, eq ayarları vs) ama o başlı başına bir konu tabii.
Gibson manyetikleri pek sevmiyorum. O sebeple biraz daha sıkı olması için Seymour Duncan Custom taktım. Şu an atak ve sıkı, volume ve ton potansları gayet etkin, akort açısından olabildiğince stabil bir LP oldu. Dediğim gibi D standartta. Bu hali ile Mark Morton'a da bir selam çakmış olalım 🙂
Manyetik değişimi (SH5+SH2) , elektronik modifikasyon (50's wiring) yaptık ve akordu D standarta çektim.
Bu vesile ile yaklaşık 20 yıllık arayışla ilgili bazı deneyimlerimi de paylaşayım. Bu gitarı aldığımdan beri bir şeyleri olduramıyordum. Volume kısınca, drive'dan clean'e geçmiyordu, tellerin tansiyonu bir türlü düzgün olmuyordu, akort zaten evlere şenlik, manyetikler 100hz-300hz arası aşırı boomy gelirdi. Mekanlarda çalarken, o ses yüksekliğinde palm-mute çalmak imkansızdı vs vs. Sahnede çaldığım zamanlarda o beni yordu, ben onu yordum. Ama çok değişik bir bite atağı vardı. Tam bir "tele on steroid" Chambered gövdesi ve LP karakterinden biraz farklı sesi sebebi ile genellikle çok tutulmayan bir seriydi ama ben çok severim. Gitarla aramda bir bağ oldu. Hiç satmak istemedim. Bu saydıklarımı yıllar içerisinde sora sora, deneye yanıla çözdüm. Gitarın ana karakterine etki eden şeyler aslında çok daha küçük detaylarmış. Manyetik yüksekliğini ve manyetik vida yüksekliği, bridge yüksekliği ile trus-rod dengesi, tellerin geçtiği aksamları yağlanması, devre şemalarının öğrenilmesi (TR'de bu konuda tam yetkin birilerini bulmak çok zor). Tabi işin bir de post prodüksiyon kısmı var (pedal, eq ayarları vs) ama o başlı başına bir konu tabii.
Gibson manyetikleri pek sevmiyorum. O sebeple biraz daha sıkı olması için Seymour Duncan Custom taktım. Şu an atak ve sıkı, volume ve ton potansları gayet etkin, akort açısından olabildiğince stabil bir LP oldu. Dediğim gibi D standartta. Bu hali ile Mark Morton'a da bir selam çakmış olalım 🙂
Benzer Konular
