Aynen bende de Epi SG G-400. Oldum olası sevmediğim alnico classic manyetikler ve neck dive ile "nerden bulastim" dedirten gitardı.
JEM-JR. Aslında gitar çok güzeldi, gerçekten düzgün ve iyi bir işçiliği vardı. Ama o quantum manyetikler bana gore değil. Belki sadece metal müziğe odakli manyetiklerdir ama vintage tonlara cok uzak.
Squier Affinity maple tele. Çiğ bir sap ( ince zimparasi yeterince yapılmamış cilasız sap), kötü fret işçiliği ve hatta pürüzlü fret yüzeyi, birbiriyle alakasız fret yukseklikleri, karaktersiz gitar tonu...internetten aldim, adam etmek icin üzerine para döktüm ve sonra mojo eksikliginden sattım 😊. Bir daha asla Squier Affinity gitar almam elime.
Takamine EG523SC. Dev gibi jumbo kasa bu gitari yaklaşık 10 yıl önce yorumların gazına gelip almıştım. Kullanması zor (bu gitarın suçu değil tabii), tonu cırtlak, mid frekansları eksik, bası desen o da yok bir gitardı ve birkaç yıl "gitar güzel de muhtemelen ben anlamiyorum" diye kendimi avutarak nefret ederek kullandım. Sattıktan sonra cok daha güzel akustik gitarlar olduğunu anladım tabii.
Gibson Les Paul Traditional pro II. Bu gitar mükemmel olmakla birlikte geniş ve kalın sapına bir türlü alışamadım, hatta elimde bir yerde neredeyse yara oluşacaktı. Benzer durumu Epi Joe Bonamassa LP ile yaşadım. Kapkalin sap ve birazcık tremolo efekt için kalın kolu sürekli elimin dibinde duran hantal kallavi Bigsby tremolo. O Bigsby içeren hicbir gitarı evime sokmam ben.