Bugün itibarı ile yayında olan ikinci el ilanlarına bakarsak haklısın tabi ki. Sözüm ona 30 bin tl'ye r7 koymuşlar. Amerikada gerçekten bu fiyatlara r9 alınabilir. Yalnız r7'nin şu anki sıfır fiyatı 31000 tl. O yüzden şu anda yayında olan 3-4 ilana bakıp yorum yapmak çok mantıklı değil bana kalırsa. Salgın öncesi döneme kadar 14-15 liralardan satıldığını çokça gördük, hadi kur artışını da hesaba katsak 16-17 olsun. Böyle bakınca Amerika fiyatlarına göre yine de cazip. 30a satana lafım yok bu arada, ben almam o ayrı.İşte benim temel itirazım da tam bu noktada. Custom Shop ustalarının öyle tık tık keresteye vurarak ağaç rezonansı test edip bunları Tibet'te ücra bir dağ zirvesindeki tapınakta öğrendikleri yöntemlerle gövde ve sap olarak eşitlediklerini sanmıyorum. Sanmıyorum diyorum, keşke geniş zamanlı kesinlik içeren cümleler kurabilseydim ama benimki de naçizane bireysel tecrübe sonuçta 🙂
Örneğin yıllarca bolt on gitarlarda sap gövde eşleşmesinin muazzamlığının belirleyici olduğuna inandım. Sonra elimden bazı gitarlar geçti, her üç yönden araya neredeyse kürdan sokabilirsiniz. Yani sapın ekseninin kayması açısından tam kabus gitardı ama gitarı al richter ölçeğinde titriyor mübarek.
Gitar yapım sürecinde bunun gibi kafamda bu konuda oluşmuş önyargıları kıran çok olay yaşadım. Tüm bunların sonucu olarak Custom Shop gitarların evet genel olarak özenilmiş enstrümanlar olduklarını düşünüyorum ama üstlerine peri tozu serpildiğine inanmıyorum. Zaten CS gitarların temel hedefi elektrogitarın altın çağının enstrümanlarını en yakın şekilde taklit etmek gibi gözüküyor. E o eski entstrümanlar Custom Shop vs. değildi ki? Hatta Fender söz konusu olduğunda mümkün olan en ucuz şekilde üretmek esastı. Neyse, benim görüşüm ki bende de bu tür gitarlar var, CS gitarlar (Fender, Gibson, her neyse) aslen fiyatın büyüğünü nostalji vb. gibi faktörlerden alıyorlar. Kendi adıma bununla bir sorunum yok 🙂
Ha şu var, Fender'in tele ve strat üretmede, Gibson'un da kendi ikonik modelerini üretmede, diğer üreticilere göre kesin avantajlı olduklarına eminim. Senelerdir yapıyorlar çünkü. en kötüsü bu modellerin sweet spotlarını çok güzel kaydetmişlerdir.
Neyse, benim de bu konuda naçizane düşüncem bu.
Buna katılmıyorum. Bizde sahibinden'deki ikinci el R7'ler ABD'deki ikinci el R9 fiyatlarına satılıyor mesela. ABD'ye sadede gitar almaya gidiyorsanız saçma tabii de zaten gidiliyorsa ve imkan varsa neden gezmeyeyim ki müzik dükkanlarını? Ya da en kötü Reverb'e bakılır.
Bu arada şunu da eklemek istiyorum, fenderler bana kalırsa kalite standartı yakalama konusundaki en başarısız markalardan birisidir, hatta odur 🙂) Yahu nerdeyse aynı seri numarasına sahip 2 tane ressiue stratı yana koyup çaldığımda, gördüğüm farkı halen unutmuyorum. O sırada aynı mağazadaki meksika üretim başka bir strat da yok canım dedirtiyor. Yani şunu demeye getiriyorum, gerçekten çok kötü bir cs'ye denk gelmek o kadar da zor değil. Ha bütün bunlara rağmen imkanım olsa evi barkı satıp strata yatırabilirim o ayrı 😀
Son düzenleme: